Chapter Title : നേർച്ചക്കോഴി [Danmee]

: അതെന്താ നിങ്ങൾ  വലിയ ചങ്ക്‌സ് അല്ലെ റിയാസ് : നിനക്ക് അറിയാല്ലോ അവനെ കുറിച്ച് കോളേജിലെ റുമേഴ്‌സ്. നിന്നെ കുറിച്ച് ആരും അങ്ങനെ  ചുമ്മപോലും പറയുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല ഷാഹിന : അങ്ങനെ ആരേലും  എന്തേലും പറഞ്ഞാൽ കളയാൻ ഉള്ള കുട്ടേ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ളു. അവന്റെ കൂടെ അല്ലെങ്കിലും വേറെ എന്തെങ്കിലും എന്നെ കുറിച്ച് കേട്ടാൽ നീ വിശ്വസിക്കുമോ? റിയാസ് :അങ്ങനെ അല്ല  നമ്മൾ  ആയിട്ട് ഒരു സാഹചര്യം ഉണ്ടാകേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞതാ ഞാൻ ഇതൊക്കെ കെട്ട് നെഞ്ച് തകർന്ന് അവിടെ നിൽക്കുക ആയിരിന്നു. കാരണം  മറ്റുളളവർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും എനിക്ക് ഒന്നും ഇല്ലാരുന്നു പക്ഷെ  റിയാസിന്റെ വായിൽ നിന്നു അത്‌ കേട്ടപ്പോൾ  ഞാൻ അങ്ങ് വല്ലാതായി. ഞാൻ  അവിടെനിന്നു തിരിഞ്ഞു നടന്നു എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു

ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ കാല് തട്ടി ഒരു കല്ല് അനങ്ങി അത്‌ അവൻ  കേട്ടു ഓടിവന്നു  എന്നെ  കെട്ടിപിടിച്ചു റിയാസ്:അളിയാ ക്ഷെമിക്കട എനിക്ക് അവളെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടം അട. നിനക്കും അറിയാമല്ലോ കോളേജിലെ സിറ്റുവേഷൻ. ഡാ പ്ലീസ് പിണങ്ങല്ലേ ഷാഹിന :രാഹുൽ  നീ വിഷമിക്കണ്ട എന്നിക് നിന്നെ  വിശ്വാസം ആണ്‌  നീ  എന്നോട് മിണ്ടുന്നതിൽ എനിക്ക് വിരോധം ഒന്നും ഇല്ല. ഇവനോട് പോവാൻപാറആ സംഭവത്തിനു ശേഷം  റിയാസിനോട്  ഞാൻ ഒരു അകലം പാലിച്ചിരുന്നു. അവൻ ഡെയിലി നുറുതവണ എങ്കിലും സോറി പറയും. അത്‌ വരെ ഞങ്ങൾ കോളേജിൽ വരുന്നപോലെ തന്നെ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു എങ്കിലും ഞാൻ അവനോട് എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ സംസാരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പക്ഷെ ഷാഹിന അതിനു