Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 10 [കാവൽക്കാരൻ]

ഒരു ലഹരിയായി മാറി.

​ഫോൺ വിരൽത്തുമ്പിൽ തടഞ്ഞെങ്കിലും അത് എടുക്കാൻ ഞാൻ മെനക്കെട്ടില്ല.

പകരം, ഫോണിനെ അവിടെത്തന്നെ വിട്ടിട്ട് എന്റെ വിരലുകൾ ആ പോക്കറ്റിന്റെ ഇടുക്കത്തിൽ, അവളുടെ തുടകളിൽ അമർന്നു.

​വെറുതെ അമർത്തുകയല്ല, അവിടെ ഞാൻ എന്റെ കലാവിരുതു തന്നെ പുറത്തെടുത്തു.

​ജീൻസിനുള്ളിലൂടെയാണെങ്കിലും, എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നത് പോലെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഒന്ന് അമർത്തിയും, തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് ആ മൃദുവായ ഭാഗത്ത് വട്ടത്തിൽ ഉരസിയും ഞാൻ ആ നിമിഷം പരമാവധി ആസ്വദിച്ചു.

​എന്റെ വിരലുകൾ ചലിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് അവൾ സീറ്റിൽ ഒന്ന് പുളയുന്നത് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ സുഖം അവളും ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവളുടെ ശ്വാസഗതിയുടെ വേഗതയിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

​"ദേവാ... ഫോൺ..."

​ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അവൾ പാതിവഴിയിൽ വാക്ക് നിർത്തി.

ഛേ ഒന്ന്‌ ആസ്വദിച്ചു വന്നതായിരുന്നു... 😒

അവസാനം കഷ്ടപ്പെട്ട് ആ ഫോൺ പുറത്തെടുത്ത് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തെളിഞ്ഞ പേര് 'രാഹുൽ' എന്നായിരുന്നു.

​സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവന്റെ ആ പേര് കണ്ടപ്പോഴാണ്, ഭൂമിയിൽ അങ്ങനെ ഒരു ജന്മം കൂടി ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന കാര്യം പോലും എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്.

​ഫോൺ കൈക്കുള്ളിലിരുന്ന് വിറയ്ക്കുകയും റിങ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ എന്റെ മനസ്സ് വന്നില്ല.

അത് റിങ് ചെയ്ത് നിൽക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നു.

​മിക്കവാറും ഞങ്ങളെ കാണാത്തതുകൊണ്ട് വഴിയറിയാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചതായിരിക്കും.

​ഞാനിപ്പോൾ ഫോണെടുത്താൽ പിന്നെ അവന്മാർക്ക് വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കേണ്ടി വരും. അവന്മാർ വന്നാൽ പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ സ്വർഗ്ഗതുല്യമായ സുഖം അതോടെ അവസാനിക്കും...

​അതുകൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നാലോചിച്ച് ഞാൻ സംശയിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴേക്കും നിധി ബൈക്ക് സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തിയിരുന്നു.

​"ആരാ ദേവാ അത്...?"

​ഹെൽമെറ്റിന്റെ വൈസർ പൊക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

​"രാഹുലാ...."

​ഞാൻ വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത