Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 11 [കാവൽക്കാരൻ]

പറയുന്ന ഡയലോഗ് പോലെ ഞാനത് തട്ടിവിട്ടു ​പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ മെല്ലെ സ്കൂട്ട് ആവാൻ നോക്കി...

സഭാഷ്..... 😐

കാലുകൾ അനങ്ങുന്നില്ല...

​ഫെവികോൾ ഇട്ട് ഒട്ടിച്ചു വെച്ചത് പോലെ കാലുകൾ രണ്ടും തറയിൽ ഉറച്ചു പോയിരിക്കുന്നു. എത്ര ബലം പിടിച്ചിട്ടും ഒരടി മുന്നോട്ട് വെക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.

​എന്റെ കിളി പോയി.

​ഞാൻ മെല്ലെ തല ചെരിച്ചു ആ പാമ്പിനെ നോക്കി.

സ്വപ്നമാണെന്നറിയാമെങ്കിലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലൊരു പേടി...ഇനി അഥവാ ഇതൊരു സ്വപ്നമല്ലെങ്കിലോ.... 😳

"പേടിപ്പിക്കല്ലേ മൈരേ.... "

ഞാൻ എന്നോട് തന്നേ പറഞ്ഞു...

​ആ മൈര് പാമ്പ് അനങ്ങുന്നില്ല. ആ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എന്നെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിൽക്കുകയാണ്....

ഇതിനെന്താ വയ്യേ... 😐

വല്ല മനുഷ്യനോ മറ്റോ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ആ രണ്ട് കണ്ണും അങ്ങ് കുത്തിപൊട്ടിക്കായിരുന്നു..

​അത് വിചാരിച്ചതേ ഓർമ്മയുള്ളു

​തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം...

​എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും സാവകാശം കിട്ടിയില്ല...

​ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ നിന്നും കട്ടിയുള്ള ഒരു വടം പോലെ അതിന്റെ വാല് പാഞ്ഞു വന്നു.

കണ്ണിമവെക്കുന്ന വേഗത്തിൽ അത് എന്റെ ശരീരത്തിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.

​ഒരു പെരുമ്പാമ്പ് ഇരയെ പിടിക്കുന്നത് പോലെ, അത് എന്നെ വലിഞ്ഞു മുറുക്കി.

​എല്ലുകൾ നുറുങ്ങുന്ന വേദന... ശ്വാസം കിട്ടാതെ ഞാൻ പിടഞ്ഞു...

തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ഒരു ശബ്ദത്തോട് കൂടി ആ പാമ്പിന്റെ വായ ഒരു ഗുഹപോലെ തുറന്നു വന്നു.

അതിനെ തടുക്കാൻ എനിക്ക് ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ, അതിന്റെ തൊണ്ടയിലെ ആ വലിയ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഞാൻ വഴുതി വീണു...

​എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്ന് കരുതിയ നിമിഷം!

​ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ കണ്ണ്