Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 12 [കാവൽക്കാരൻ]

ഒരിടം.

​അവിടെ അപ്പോഴേക്കും വലിയൊരു ആൾക്കൂട്ടം രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. സാറന്മാരും മിസ്സുമാരും പിള്ളേരും എല്ലാം ഉണ്ട്. പക്ഷേ ആരും ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നില്ല. ഒരു മുരൾച്ച പോലെ എന്തൊക്കെയോ പരസ്പരം പറയുന്നുണ്ട്.

​കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നവരുടെ മുഖങ്ങളിലൊക്കെ ഭീതിയും അറപ്പും ഇടകലർന്ന ഒരു ഭാവം.

ചില ടീച്ചർമാർ സാരിത്തുമ്പ് കൊണ്ട് വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് മാറി നിൽക്കുന്നു. ചിലർ മുഖം തിരിച്ചു നിൽക്കുന്നു.

​അവരുടെ ആ നിൽപ്പും മുഖഭാവങ്ങളും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കാലുകൾ ഒന്ന് പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു.

ആ കാഴ്ച കാണണോ? വേണ്ടയോ?

കണ്ടാൽ ചിലപ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റിയെന്ന് വരില്ലെന്ന് അവരുടെ മുഖഭാവങ്ങൾ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​എങ്കിലും ആകാംക്ഷ എന്നെ മുന്നോട്ട് തന്നെ നയിച്ചു. ആൾക്കൂട്ടത്തെ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഞാൻ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു...

കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നവരുടെ വിടവിലൂടെ ഞാൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടു...

ഒരു നിമിഷം എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി.

​ഏതോ ക്രൂരമൃഗം മാന്തിപ്പൊളിച്ചത് പോലെ... വയർ മുഴുവൻ കീറിപ്പറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കുടലും മറ്റ് ആന്തരികാവയവങ്ങളും പുറത്തേക്ക് ചാടി, മണ്ണിൽ പുരണ്ട് കിടക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് കൈകളും കഴുത്തും ഒക്കെ കരിവാളിച്ചത് പോലെ കറുത്തിരുണ്ടു കിടക്കുന്നു...

​പക്ഷേ അത്ഭുതം അതല്ല... ശരീരം ഒട്ടും ജീർണ്ണിച്ചിട്ടില്ല. ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് ചോരയുടെ പച്ചമണമാണ്. മരിച്ചിട്ട് അധികം നേരമായിട്ടില്ലെന്ന് അത് വിളിച്ചു പറയുന്നു.

എന്നിട്ടും എങ്ങനെ ശരീരം ഇങ്ങനെ കറുത്തു?

​ആ കാഴ്ചയും രക്തത്തിന്റെ ആ മണവും...

വയറ്റിൽ നിന്നും എന്തോ തൊണ്ടക്കുഴിയിലേക്ക് തള്ളിക്കയറി വന്നു.

കയ്യിന്റെ പുറം കൊണ്ട് ഞാൻ വായ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഇല്ലെങ്കിൽ അവിടെ വെച്ച് തന്നെ ഞാൻ ഛർദ്ദിച്ചേനെ.