Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 12 [കാവൽക്കാരൻ]

അമർന്നു. ഞാൻ അത് ശക്തിയായി പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു.

​ശ്വാസം കിട്ടാതെ വന്നപ്പോൾ, ആ തീവ്രമായ ചുംബനത്തിനൊടുവിൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം മുഖം മാറ്റി. രണ്ടുപേരും കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​എന്റെ കടിയിൽ അവളുടെ ചുണ്ട് ചെറുതായി മുറിഞ്ഞ്, അവിടെ നിന്നും ചോരയുടെ ഒരു പൊട്ട് പോലേ പൊടിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു..

പക്ഷേ അവളുടെ മുഖത്ത് വിഷമങ്ങളില്ല സന്ദേഹങ്ങളില്ല മറിച്ച് തന്റെതായ എന്തോ നേടിയെടുത്ത വിടർന്ന ചിരി മാത്രം..

കിതപ്പ് മാറും മുൻപേ, അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു...

​കുസൃതി ഒളിപ്പിച്ച കണ്ണുകളുമായി അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു.

​"എ... ന്താടാ... ഇഷ്ടാ... യി... ല്ലേ...? ഉമ്മ വെച്ചത്... ഇഷ്ടായില്ലേന്ന്...?"

​കുഴഞ്ഞ നാവുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

ഓരോ വാക്കും അവൾ വലിച്ചു നീട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"ഇതൊക്കെ... നീ... നീയല്ലേ... എനിക്ക്... പഠിപ്പിച്ചു തന്നത്..."

​എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൊണ്ട് കുത്തിവരച്ചുകൊണ്ട് അവൾ തുടർന്നു. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ഭാവം മാറി. ആ കുസൃതി മാറി അവിടെയൊരു കുഞ്ഞു പരിഭവം നിറഞ്ഞു.

​"പിന്നെ... അന്ന്..."

​അവൾ ചുണ്ട് പിളർത്തി.

​"അന്ന്... എന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ച്... നീ... എന്നെ ഉമ്മ വെച്ചിട്ട്... ഓടിപ്പോയില്ലേ...?"

​അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"ഞാൻ... അവിടെ... നിന്റെ മറുപടിയും... സ്നേഹവും... കാത്ത്... ഒരുപാട് നിന്നു... പക്ഷെ നീ... നീ എന്നെ നോക്കാതെ... എന്നെ കൂട്ടാതെ... ഓടിപ്പോയി... ദുഷ്ടാ..."

​ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല്ലി. ലഹരിയുടെ ആലസ്യത്തിൽ അവൾ പറയുന്ന ആ പരിഭവത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു....

എന്തൊരു ചെറ്റയാണ് ഞാൻ.... 😐

അവളുടെ ആ പരിഭവം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യം