Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 12 [കാവൽക്കാരൻ]

ആ മൃദുലതയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. പഞ്ഞി പോലെ... അല്ല അതിലും മൃദുവായ ഒരു അനുഭവം...

​തൊടൽ സാവധാനം പിടുത്തത്തിലേക്ക് മാറി...

സാവധാനം കൈകൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാൻ മെല്ലെ കൈകൾ അവളുടെ കുർത്തിക്കുള്ളിലേക്ക് ഇട്ടു.മുഴുവനായും കയറിയില്ലെങ്കിലും ഞാനെന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് എന്ന ബോധം എനിക്ക് തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട് തുടങ്ങിയിരുന്നു...

ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെ ആ മാംസളമായ ഭാഗങ്ങളെ ഞാൻ കൈക്കുള്ളിലാക്കി. നോവിക്കാതെ, വളരെ മൃദുവായി ഞാൻ അതിനെ തഴുകി ഉഴിഞ്ഞു... കൈക്കുമ്പിളിൽ ഇട്ടു താലോലിച്ചു...

​പക്ഷേ...

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് അനക്കമൊന്നും കാണാതായപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് മുഖമുയർത്തി നോക്കി.

​എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല വെച്ച്, ചുണ്ടിൽ മായാത്ത ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്....

ഇന്ന് കണ്ടത്തിൽ വച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്.എന്ത്ക്കൊണ്ട് ഫൈസൽ എന്ന മലമൈരൻ ആമിയുടെ പുറകെ ഒരു നാണവുമില്ലാതെ മണപ്പിച്ചു നടക്കുന്നു എന്നതിനുള്ള ഉത്തരവും എനിക്കപ്പോൾ കിട്ടി...

അവളുടെ ഉറക്കം കണ്ട് തൊട്ട് നോവിക്കാൻ പോലും തോന്നാത്ത ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി പതുക്കേ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു..

പിന്നീട് കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നത് വാതിലുള്ള അടുത്ത മുട്ട് കേട്ടാണ്...

കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് ആമി ഇപ്പോഴും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്..

ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഇളം വെയിൽ കണ്ടതും ബോധോദയം സംഭവിച്ചു..

സമയം ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...

വീണ്ടും വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടു. ഞാൻ ആമിയേ ശല്യപെടുത്താതെ പതുക്കേ ദിവാനിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നടന്ന് കുറ്റിയിട്ട വാതിൽ തുറന്നു...

തുറന്നപ്പോൾ കാണുന്നത് കയ്യുംകെട്ടി പുരികവും പൊക്കി നിൽക്കുന്ന നിധിയേയാണ്...

അവളുടെ മുഖത്ത് ഭർത്താവിന്റെ അവിഹിതം