Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 13 [കാവൽക്കാരൻ]

മുഖത്തൊരു വല്ലാത്ത തിളക്കം.

"എടി... സത്യം പറയാലോ, രാവിലെ നിധി ആ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ തന്നെ പാടായിരുന്നു. പോരാത്തതിന് നിന്റെ ആ ശക്തികൾ കൂടി കണ്ടപ്പോൾ... ഞാൻ ശരിക്കും ബ്ലാങ്ക് ആയിപ്പോയി."

​അവൻ ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ചു വിട്ടു.

​"പക്ഷേ... കഴിഞ്ഞ ലൂപ്പുകളിൽ നമ്മൾ എത്രത്തോളം അടുപ്പത്തിലായിരുന്നു എന്ന് നീ വിവരിച്ചു തന്നില്ലേ... ആ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് നീ പറഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ എന്റെ കണ്ട്രോൾ പോയിരിക്കുവാ... സത്യമായിട്ടും... ഇപ്പൊ നിന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ, ഞാൻ കടിച്ചു തിന്നുപോയേനെ... അത്രയ്ക്ക് കൊതി തോന്നുന്നുണ്ട് എനിക്ക്..."

​അവൻ അത് പറഞ്ഞതും മറുപുറത്ത് നിന്ന് അവൾ എന്തോ മറുപടി പറഞ്ഞു. ഒരുപക്ഷേ അവൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച എന്തോ ഒന്ന്...

​അത് കേട്ടതും രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നു.

​"സത്യം...? നീ കാര്യമായിട്ട് പറയുകയാണോ...?"

​അവന്റെ മുഖത്ത് അവിശ്വസനീയമായ ഒരു സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.

​"എങ്കിൽ നിൽക്ക്... ഞാനീ വാതിൽ ഒന്നുകൂടി അടച്ച് കുറ്റിയിടട്ടെ... ആരും വരാതിരിക്കാൻ..."

​അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് വെച്ച്, തിരിഞ്ഞ് വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

​

പണി പാളി....!

​അവൻ വാതിൽ തുറന്ന് നോക്കിയാൽ, ഒളിഞ്ഞുനോക്കുന്ന എന്നെ കയ്യോടെ പൊക്കും. പിന്നെ എന്ത് പറഞ്ഞ് നിൽക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

​ഞാൻ മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്നും വലിഞ്ഞു.

അവൻ വാതിലിൽ തൊടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ഒരു പൂച്ചയെപ്പോലെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഞാൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

​പുറകിൽ വാതിൽ വലിച്ചടച്ച് കുറ്റിയിടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്.

​കഷ്ടം... പിള്ളേരൊക്കെ കൈവിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു!

മൊത്തത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ സ്വന്തമായി രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ വീട്ടിൽ സിംഗിളായി, അന്തസ്സായി നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ മാത്രമാണ്!

എനിക്ക് എന്നേ തന്നേ ഓർത്ത് അഭിമാനം തോന്നി...

​ഇനിയും ഇവിടേ കറങ്ങി നടന്നാൽ മറ്റു പലതും കാണേണ്ടിയും