Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 14 [കാവൽക്കാരൻ]

തോന്നിയത്.

​ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൾ അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞു.

​"F*ck off...!!"

​അവൾ അവനെ തൊട്ടതുപോലുമില്ല...

​വെറുതെ കൈ ഒന്ന് വായുവിലൂടെ വീശിയതേ ഉള്ളൂ.

​അടുത്ത നിമിഷം, എന്തോ ഒരു അദൃശ്യ ശക്തി അവനെ അടിച്ചുവീശിയതുപോലെ!

​ഒരു കരിയില കാറ്റത്ത് പറന്നുപോകുന്ന ലാഘവത്തോടെ അവൻ വായുവിലൂടെ തെറിച്ചുപോയി. ചെന്ന് ഇടിച്ചതാകട്ടെ വഴിയരികിൽ നിന്നിരുന്ന വലിയൊരു പാറക്കല്ലിന് മുകളിലേക്കും.

​

​ആ ഇടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ, കരിങ്കൽ പാറ രണ്ടായി പിളർന്നു മാറി!

​അതുകണ്ടതും ഞങ്ങളുടെ കണ്ണ് കൂടുതൽ തള്ളി പുറത്തുവന്നു.

​പക്ഷേ, അതിനേക്കാൾ വലിയ ട്വിസ്റ്റ് നടക്കാൻ പോകുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

​പാറ തകർന്ന് വീണ പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും, അവൻ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റു വന്നു! ദേഹത്തെ പൊടി തട്ടിക്കളഞ്ഞ്, കോട്ട് നേരെയാക്കി അവൻ വീണ്ടും പഴയതുപോലെ വന്നു നിൽക്കുന്നു അവളുടെ മുന്നിൽ!

​ഒരൊറ്റ പോറൽ പോലുമില്ല!

​

😐

​പടച്ചോനെ... ഇവന്മാരൊക്കെ ഏതാ ജനുസ്സ്? ആ വീശൽ എങ്ങാനും എനിക്കാണ് കിട്ടിയിരുന്നതെങ്കിൽ... പിന്നെ എന്നെ എടുക്കാൻ ആംബുലൻസോ മറ്റോ ഒന്നും വിളിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു... വടിക്കാൻ ഒരു ചൂലും മുറവും മാത്രം മതിയായിരുന്നു!

"ദേവാ... നമുക്ക് പോകാം, പ്ലീസ്..."

​എന്റെ ടീഷർട്ടിൽ പിടിച്ച് ശക്തമായി വലിച്ചുകൊണ്ട് റോസ് കെഞ്ചി.

അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പേടിച്ച് വിറച്ച്, ഏതു നിമിഷവും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞേക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൾ.

​അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴാണ് ഞാൻ കൃതികയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്.

​റോസിന് നേരെ വിപരീതമായിരുന്നു അവളുടെ അവസ്ഥ.

​അവൾ ഇപ്പോഴും കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ അവരെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. കണ്മുന്നിൽ ഇത്രയും ഭീകരമായൊരു കാഴ്ച കണ്ടിട്ടും, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു