Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 16 [കാവൽക്കാരൻ]

ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും കുറച്ചു നേരം നോക്കിയിരുന്നു...

"""""""പ്രകാശത്തിനു വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്ന ദേവഗണങ്ങളും... അന്ധകാരത്തിൽ ശക്തി തേടുന്ന അസുരന്മാരും... ഇരുവരും ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് അവളെയാണ്... ഈശ്വരന്റെ ആ മഹത്തായ സൃഷ്ടിയെ!"

"​കാലത്തിന്റെ നാഭീച്ചുഴിയിൽ... അനന്തതയെപ്പോലും തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന ആ വജ്രം... അതിന് കാവലായി അഞ്ച് അഗ്നിവലയങ്ങൾ!

​ഒന്നാമത്തേത് എരിഞ്ഞു തീരുമ്പോൾ രണ്ടാമത്തേത് ജ്വലിക്കും... "

"ഓർക്കുക, ഓരോ വലയവും ഓരോ പൂർണ്ണവിരാമമാണ്... അതിലേറെ വലിയൊരു തുടക്കവും. അഞ്ചാമത്തെ അഗ്നിവലയവും ഭേദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ... അന്ന്... വിധി തിരുത്തിയെഴുതപ്പെടും!"

​അവർ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ എന്താണെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് സാവകാശം കിട്ടിയില്ല. കണ്ണിന് മുന്നിൽ ഇരുട്ട് പരക്കാൻ തുടങ്ങി. ബോധം മറയുന്നതിനിടയിലും അവരുടെ ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അവർ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർന്നുനിന്നു. തീർത്തും സ്വകാര്യമായ ഒരു രഹസ്യം പറയുന്നത് പോലെ അവർ എന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു:

​"നമ്മളെല്ലാവരും... അവളെ രക്ഷിക്കാനുള്ള നിമിത്തങ്ങൾ മാത്രമാണ്!"

​"അതിനാദ്യം യുഗങ്ങളായി തടവിലാക്കപ്പെട്ട ആ മഹാശക്തി... അവളെ സ്വതന്ത്രയാക്കുക അതിനുവേണ്ടി കാലം തിരഞ്ഞെടുത്ത വെറും ഉപകരണങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഞാനും നീയും ബാക്കിയുള്ളവരും എല്ലാം...അവളേ രക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ അവർ മൂന്ന് പേരും വീണ്ടും ഒന്നായി മാറണം..."

​"ഉറങ്ങിക്കോ... എല്ലാം വിധി പോലെ നടക്കട്ടെ... പക്ഷെ, ആ പൂർണ്ണചന്ദ്രനെ... അതിനെ സൂക്ഷിക്കുക.."

​അവരുടെ ശബ്ദം നേർത്തുവന്നു... പിന്നീട് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. കനത്ത ഇരുട്ടിലേക്ക് ഞാൻ പൂർണ്ണമായും വഴുതിവീണു.

​കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോൾ സമയം എത്രയായെന്ന് ഒരു നിശ്ചയവുമില്ലായിരുന്നു.

ആ തള്ള ഇരുന്ന സീറ്റിലേക്കാണ് ഞാൻ ആദ്യം നോക്കിയത്...

​പക്ഷേ, അവിടെ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ സീറ്റ് ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നു!

​അപ്പോഴാണ് എന്റെ ശ്രദ്ധ എതിർവശത്തെ സീറ്റിലേക്ക് പോയത്. നേരത്തെ ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ രണ്ടുപേർ... കോട്ടും സ്യൂട്ടും ഇട്ട, റോബോട്ടുകളെപ്പോലെ തോന്നിച്ച ആ മനുഷ്യർ. അവർ അവിടെത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു....

​അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി ഒരു ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്നുവെച്ച് അതിൽ എന്തോ ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കുകയാണ്.

​എന്നെ അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, ഞാൻ സീറ്റിൽ നിന്നും മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. മുഖം കഴുകാനെന്ന വ്യാജേന വാഷ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

​നടക്കുന്നതിനിടയിൽ വളരെ കാഷ്വലായി, ആരുമറിയാതെ ഞാനൊന്ന് ആ