Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 17 [കാവൽക്കാരൻ]

സ്കൂൾ വിശേഷങ്ങൾ, യാത്രയിലെ തമാശകൾ... ഞാൻ അതെല്ലാം കേട്ട്, ഇടയ്ക്കിടെ മൂളിക്കൊണ്ട് ആ സാമിപ്യം ആസ്വദിച്ചിരുന്നു....

​പെട്ടെന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ പിന്നിൽ നിന്നും പരിചിതമായ ആ ശബ്ദം മുഴങ്ങിയത്.

​"നിങ്ങളുടെ ഈ കഥാപ്രസംഗം ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞില്ലേ...?"

​ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരേ സമയം തിരിഞ്ഞു നോക്കി....

ചാരി നിന്ന് വശ്യമായ ഒരു ചിരിയോടെ ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് നിധി!

​എന്നെയും ആമിയെയും മാറി മാറി നോക്കിയ ശേഷം, ആമിയുടെ നേരെ കൈ ചൂണ്ടി അവൾ പറഞ്ഞു:

​"നീ ഇങ്ങനെ ഇവനേം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇരുന്നോ... അവിടെ ആ രാഹുൽ നിന്റെ ദോശയൊക്കെ തിന്ന് തീർത്തു മോളേ..."

​അതും പറഞ്ഞതും അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

ആമിയുടെ മുഖത്തെ അന്ധാളിപ്പ് കണ്ട് ഞാനും അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി....

"അയ്യോ...! എന്റെ ദോശ!"

അതുകേട്ടതും സ്പ്രിംഗ് അഴിച്ചുവിട്ടത് പോലെ ആമി നിലത്തു നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.

പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല, "അവനേ ഇന്ന് ഞാൻ കൊല്ലും..." എന്നും പറഞ്ഞ് കമ്പാർട്ട്മെന്റിനുള്ളിലേക്ക് അവൾ ഒരൊറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു.

വാലിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെയുള്ള അവളുടെ ആ പോക്ക് കണ്ട് എനിക്കും നിധിക്കും ചിരി അടക്കാനായില്ല. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു.

ചിരിയൊതുക്കി നിധി എനിക്ക് നേരെ കൈനീട്ടി.

അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ കുസൃതി എനിക്കും പകർന്നു കിട്ടിയിരുന്നു. ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ ആ കൈകളിൽ പിടിച്ചെഴുന്നേറ്റു.

ഇനി അവിടെ നടക്കാൻ പോകുന്ന പുകിലുകൾ കാണാനായി, അവളുടെ കൈപിടിച്ച് ഞാനും ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു....

ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ കണ്ടത്, കിളിപോയത് പോലെ അന്തം വിട്ട് നിൽക്കുന്ന ആമിയെയാണ്.

അവളുടെ നോട്ടം സീറ്റിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന കാലിയായ പൊതികളിലേക്കും അവശിഷ്ടങ്ങളിലേക്കും തറഞ്ഞുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ബാക്കിയുള്ളവരൊക്കെ ഒരു യുദ്ധം ജയിച്ച ക്ഷീണത്തിൽ, തിന്നു മതിവരാതെ കൈവിരലുകൾ നുണഞ്ഞും, നിറഞ്ഞ വയറിൽ തഴുകിയും ഇരിക്കുകയാണ്.

"ആമി... നന്ദിയുണ്ട് ട്ടാ... ഫുഡ് ഒരു രക്ഷയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല! സത്യമായിട്ടും നിനക്ക് ഞങ്ങൾ മാറ്റി വെച്ചതായിരുന്നു... പക്ഷേ ഈ