Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 17 [കാവൽക്കാരൻ]

ചെറ്റ അതും കൂടി എടുത്തു വിഴുങ്ങി!"

ആ നിശബ്ദത ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് കൃതിക രാഹുലിനെ ചൂണ്ടി ആമിയോട് പറഞ്ഞു....

കൃതിക പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ആമി രാഹുലിനെ ഒന്ന് കനപ്പിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തീപ്പൊരി ചിതറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ അതൊന്നും വകവെക്കാതെ, രാഹുൽ സംതൃപ്തിയോടെ വലിയൊരു ഏമ്പക്കം വിട്ടു. "ഹാവൂ..."

ആ ശബ്ദം കൂടി കേട്ടതോടെ ആമിക്ക് കലിയിളകി. അവൾ അവനെ എറിയാൻ പാകത്തിന് എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമോ എന്ന് ചുറ്റും പരതി.

അവളുടെ ഉദ്ദേശം കൃത്യമായി മനസ്സിലായ കൃതിക, ചിരിയോടെ കയ്യിലിരുന്ന നിറയെ വെള്ളമുള്ള ഒരു കുപ്പി അവൾക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു.

"ഇന്നാ... പിടിച്ചോ!"

ഒരു പടയാളിക്ക് ആയുധം കിട്ടിയ ആവേശത്തോടെ ആമി ആ കുപ്പി വായുവിൽ പിടിച്ചെടുത്തു. ശേഷം രാഹുലിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

ആമിയുടെ കയ്യിലെ ആ ആയുധം കണ്ടതും രാഹുലിന്റെ കണ്ണ് തള്ളി. അവൻ പേടിച്ചുകൊണ്ട് "അരുതേ... വേണ്ട..." എന്ന രീതിയിൽ കൈകൾ വീശി കാണിച്ചു.

പക്ഷേ ആമി വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു.

"നീ എന്നെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞതാടാ തെണ്ടി... എന്നിട്ടിപ്പോ എന്റെ ദോശ കൂടി കട്ട്ത്തിന്നാൻ നാണമില്ലേടാ നിനക്ക്...?"

പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞതും ആമി ആ കുപ്പി സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് അവന് നേരെ ഒരൊറ്റയേറ്!

ലക്ഷ്യം പിഴച്ചില്ല... അത്യാവശ്യം ശബ്ദത്തോടെ അത് കൃത്യം അവന്റെ തലയിൽ തന്നെ കൊണ്ടു.

ഏറ് കൊണ്ടെങ്കിലും, തന്റെ ചൂടുള്ള ദോശ പോയ സങ്കടം അപ്പോഴും ആമിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പോയി ഒരു സീറ്റിലേക്കിരുന്നു....

കൈകൾ രണ്ടും മാറോടു ചേർത്ത് കെട്ടി, മുഖം വീർപ്പിച്ച്, എല്ലാവരോടും തെറ്റി എന്ന മട്ടിൽ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു കളഞ്ഞു കക്ഷി.

അവളുടെ ആ ഇരിപ്പ് കണ്ട് ചിരി വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി എല്ലാവരും വായടച്ചു.

മുഖം വീർപ്പിച്ച്, പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ ചെന്നു.

ശേഷം