Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 18 [കാവൽക്കാരൻ]

തുറന്നത്.

അതിലൂടെ കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച, അത്യാവശ്യം നല്ല ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള ഒരാളുടെ മുഖം പുറത്തേക്ക് വന്നു.

അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ സംശയത്തിന്റെ നിഴലുണ്ടായിരുന്നു.

"യാര്...? എന്ന വേണം...?"

(ആരാ...? എന്ത് വേണം...?)

അയാൾ തമിഴിൽ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു.

എന്ത് പറയണം എന്നാലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് കൃതിക അവളുടെ വായ തുറന്നത്...:

"ഉള്ള പോണം... അദിക്കുതാൻ വന്തോം..."

(ഉള്ളിൽ പോവണം... അതിനാണ് വന്നത്...)

അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ട് ഞങ്ങളെല്ലാവരും ചെറുതായി ഞെട്ടിപ്പോയി. ഇങ്ങനെയാണോ ഒരാളോട് അനുവാദം ചോദിക്കുന്നത്? യാതൊരു മുൻപരിചയവുമില്ലാതെ, കാര്യം പോലും പറയാതെ ഉള്ളിൽ കയറണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അയാൾ സമ്മതിക്കുമോ?

കുറച്ച് ചളിപ്പോടെ ഞാനയാളെ നോക്കി...

അയാൾ ചൂടാവുമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും

സംഭവിച്ചത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു...

ആ ചെറിയ ജാലകത്തിലൂടെ അയാൾ കൃതികയെയും ഞങ്ങളെയും ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ അളക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ശേഷം, ഒരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെ അയാൾ ആ ജാലകം വലിച്ചടച്ചു.

അടുത്ത നിമിഷം...

വലിയ ഇരുമ്പ് ചങ്ങലകൾ നീങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തോടെ ആ ഭീമൻ വാതിൽ മെല്ലെ തുറന്നുവന്നു.

ഇത്ര പെട്ടെന്നോ? ഇയാൾ സമ്മതിച്ചോ?

ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.

സാധാരണ ഗതിയിൽ ഇത്തരം വലിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ കയറാൻ എത്ര പാടുപെടണം. ഇതിപ്പോൾ ചോദിച്ച ഉടനെ തുറന്നു തന്നിരിക്കുന്നു. എന്തോ പന്തികേടുള്ളതുപോലെ...

പക്ഷേ ചിന്തിച്ചു നിൽക്കാൻ സമയമില്ലായിരുന്നു. വാതിൽ പൂർണ്ണമായും തുറന്നതും ഞങ്ങൾ അതിനുള്ളിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചു.

ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയതും ഞങ്ങൾ കണ്ട കാഴ്ച... അത് ഞങ്ങളെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു.

പുറത്തെ പൊടിയും ചൂടും ബഹളവുമൊന്നുമില്ലാത്ത, തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ലോകം.

വിശാലമായ ആ കോമ്പൗണ്ട് ഒരു സ്വർഗ്ഗം