Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 20 [കാവൽക്കാരൻ]

കൈകളുടെ ചലനത്തിൽ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിലുണ്ടായിരുന്ന ചുവപ്പും സ്വർണ്ണവും കലർന്ന കുപ്പിവളകൾ തമ്മിലുരസി മനോഹരമായ ഒരു നാദം പുറപ്പെടുവിച്ചു.

മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടുമ്പോൾ, ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ ഇളം വെയിൽ അവളുടെ കാതുകളിൽ കിടന്നാടുന്ന ആ വലിയ സ്വർണ്ണ ജിമിക്കിയിൽ തട്ടി തിളങ്ങി. ആ പ്രകാശം നേരെ വന്ന് പതിച്ചത് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കാണ്.

ഊഞ്ഞാലിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണ ആ പച്ചപ്പട്ട് സാരിയുടെ മുന്താണി അവൾ ഒട്ടും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അത് അവിടെ തന്നെ കിടന്നു. രക്തച്ചുവപ്പ് നിറമുള്ള, അവളുടെ വെളുത്ത പുറംഭാഗം കൂടുതലായി കാണിക്കുന്ന ആ ഇറക്കിവെട്ടിയ ബ്ലൗസും, അരക്കെട്ടിൽ ഇറുകി കിടക്കുന്ന സാരിയുടെ താഴ്ഭാഗവും മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം.

ആ വേഷത്തിൽ, യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലാതെ, തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ പൂർണ്ണ ബോധ്യമുള്ളവളെപ്പോലെ അവൾ ഊഞ്ഞാലിൽ നിന്നും നിലത്തേക്ക് കാലെടുത്തുവെച്ചു.

കാലിലെ സ്വർണ്ണ പാദസരങ്ങൾ കിലുക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ സാവധാനം ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

എന്റെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിപ്പോയി. ആ മുഖം... അത് ഭൂമിയിലുള്ള ഏതെങ്കിലും ഭാഷ വെച്ച് വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു. വിടർന്ന വലിയ കണ്ണുകൾ, അതിൽ കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തും ഒരു കാന്തത്തിന്റെ ആകർഷണവുമുണ്ടായിരുന്നു.

ആ കണ്ണുകളിൽ എഴുതിയ കരിമഷിയുടെ അറ്റം ചെറുതായി ചെവികളിലേക്ക് നീണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുവന്ന വലിയൊരു പൊട്ട് കുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിളറിയ അവളുടെ വെളുത്ത കവിളുകൾക്ക് താഴെ, തിളങ്ങുന്ന ഒരു വജ്രമൂക്കുത്തി ആ ഇളം വെയിലിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി.

സാരിയുടെ മുന്താണി അഴിഞ്ഞുപോയതുകൊണ്ട്, അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ വടിവുകൾ ആ ഇറുകിയ ചുവന്ന ബ്ലൗസിൽ പൂർണ്ണമായും വ്യക്തമായിരുന്നു. ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴുള്ള അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ ഉയർച്ച താഴ്ചകൾ പോലും ആ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ കാണാമായിരുന്നു.

അനാവൃതമായ അവളുടെ വെളുത്ത അരക്കെട്ടിലൂടെയും വയറിലൂടെയും ഊർന്നിറങ്ങുന്ന ചെറിയ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ആ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഉടലിന്റെ അളവുകൾ ഒരു ശില്പി കൊത്തിയെടുത്തതുപോലെ അത്രമേൽ കൃത്യമായിരുന്നു.

അവളുടെ കൊഞ്ചുന്നതുപോലെയുള്ള ആ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിൽ നിഗൂഢമായ ഒരു പുഞ്ചിരി തങ്ങിനിന്നിരുന്നു. ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം... എന്നാൽ അതിലേറെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു അധികാരം ആ നിൽപ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ആരെയും പ്രത്യേകിച്ച് നോക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, അവളുടെ ആ നോട്ടം ഞങ്ങളുടെ