Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 20 [കാവൽക്കാരൻ]

അവളുടെ വയറിലെ മൃദുവായ തൊലിയിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവളൊന്നു പൊള്ളിവിറച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ സുഖത്തിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ കൂമ്പി.

"ദേവാ... നമ്മൾ..."

എന്തോ പറയാൻ അവൾ വായ തുറന്നെങ്കിലും, അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. എന്റെ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണമായ ആഗ്രഹം...

അവളെ മുഴുവനായും എന്നിലേക്ക് ചേർക്കാനുള്ള ആ വെമ്പൽ കണ്ടപ്പോൾ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ തന്നെ കുരുങ്ങിനിന്നു.

എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വസ്ത്രം ഉയർത്താൻ തുടങ്ങിയതും, അവൾ മറ്റൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. എന്നെ തടയാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല, അല്ലെങ്കിൽ അവൾ അതിന് ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അവൾ മെല്ലെ, കീഴടങ്ങലിന്റെ അടയാളം പോലെ തന്റെ ഇരു കൈകളും മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി തന്നു. ഞാൻ ഒട്ടും വൈകാതെ, ആ ബനിയൻ മുകളിലേക്ക് വലിച്ച് അവളുടെ ഉടലിൽ നിന്നും ഊരി മാറ്റി. അത് കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു.

അവൾ ബ്രാ ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല അതുക്കൊണ്ടുതന്നെ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അനാവൃതമായ അവളുടെ വെളുത്ത പാൽ കുടങ്ങൾ കണ്ട് എന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചുപോയി.

അത് കണ്ട്, ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു നിധി.

ആമിയുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിൽ എന്റെ നോട്ടം പതിയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തും വല്ലാത്തൊരു ലഹരി പടർന്നു.

ഞാൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

അവളുടെ ടീഷർട്ടിലേക്ക് എന്റെ കൈ നീണ്ടപ്പോൾ അവളും എന്തോ പറയാൻ ഒരുങ്ങിയതാണ്. ഒരുപക്ഷേ പുറത്തെ സാഹചര്യത്തെക്കുറിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരെങ്കിലും വരുമോ എന്ന ഭയമോ ആവാം.

പക്ഷേ എന്റെ മുഖത്തെ ഭാവവും, ആമിയുടെ നിശ്വാസങ്ങളും അവളെയും കഴപ്പിന്റെ അങേ അറ്റത്തെത്തിച്ചിരുന്നു..... അത് നൽകുന്ന സുഖം അവളെയും കീഴടങ്ങാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

വാക്കുകൾക്ക് അവിടെ സ്ഥാനമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവളും മെല്ലെ കൈകൾ ഉയർത്തി, ആ വസ്ത്രം എന്നെക്കൊണ്ട് ഊരിമാറ്റിക്കാൻ നിന്ന് തന്നു.

ഞാൻ അവളുടെ ടീഷർട്ടും ഊരി മാറ്റി.

ആമിയെ അപേക്ഷിച്ച് ഒരു ഡിസൈനർ ബ്രാ നിധി ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ അതിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അവളുടെ പൊൻമുലകളുടെ മാടിവിളിയിൽ, ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് കൊതിയാൽ സ്വബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട ഞാൻ അവയെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന ബ്രാ കപ്പുകൾ പൊട്ടിക്കളയാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി, “കൊതിയൻ…” എന്ന് ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞ്, അവൾ തന്നെയാണത്