Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 21 [കാവൽക്കാരൻ]

വലിയൊരു മുന്നറിയിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു അപകടത്തിന്റെ സൂചന.

"അവളെ തടയാൻ നിങ്ങൾക്കിപ്പോഴുള്ള ശക്തി പോരാ..."ആ ഒറ്റ വാക്ക് എന്റെ തലച്ചോറിലേക്ക് ഒരു കൊള്ളിമീൻ പോലെയാണ് പാഞ്ഞുകയറിയത്. അപ്പോൾ തന്നെ, ഓർമ്മകളുടെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും ആ ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങി. അന്ന്... ആ വെള്ളത്തിനടിയിലെ ആറാമത്തെ കവാടത്തിൽ വെച്ച് ഞാൻ കേട്ട ആ അശരീരിയായ സ്ത്രീശബ്ദം!.

മാനസ ഈ പറയുന്ന 'അവൾ'... അത് വെള്ളത്തിനടിയിൽ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ അജ്ഞാത രൂപമാണോ?

എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. ഞാൻ പിന്നെ കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല. തലച്ചോറ് നേരത്തെ പറഞ്ഞ ആ സുവർണ്ണോപദേശം തന്നെ അനുസരിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ, തലകുനിച്ച് പ്ലേറ്റിലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഞാൻ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.

വയറുനിറഞ്ഞു.

കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ഭാവിച്ചതും, അവിടെ വിളമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ തമിഴത്തി സ്ത്രീ ചൂടുള്ള രണ്ട് ഇഡ്ഡലി കൂടി എന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു.

"അയ്യോ... വേണ്ട വേണ്ട... എനിക്ക് മതിയായി..." ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കൈവെച്ച് തടഞ്ഞു.

എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും, അത്രയും നേരം മീനാക്ഷിയോട് കൊഞ്ചിയിരുന്ന മാനസ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. ആ വലിയ ഹാളിലെ നിശ്ശബ്ദതയിലേക്ക് അവളുടെ ശബ്ദം വളരെ ശാന്തമായി ഒഴുകിയിറങ്ങി.

"കഴിക്ക് ദേവാ... ശരീരത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ നിനക്കിപ്പോൾ ഈ ആഹാരം ആവശ്യമാണ്..."

എന്നിട്ടവൾ മുഖമുയർത്തി ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഒന്നുകൂടി നോക്കി. ആ കാന്തക്കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ അതിയായ ഗാംഭീര്യവും, കാലങ്ങളുടെ പഴക്കവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുപാട് യുഗങ്ങൾ താണ്ടിയ ഒരാളുടെ പക്വതയോടെ, കവിത തുളുമ്പുന്ന വാക്കുകളിൽ അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി: