Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 21 [കാവൽക്കാരൻ]

അവൾ എന്നോട് ഒട്ടിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ആമിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു.

അവർ അവൾക്ക് നേരെ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും, അവിടുത്തെ ഇടനാഴിയിൽ നിന്നും ഒരു സുന്ദരിക്കുട്ടി ഓടിവന്നു. ഒരു അഞ്ചാറ് വയസ്സ് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന, പട്ടുപാവാടയിട്ട ഒരു കുറുമ്പി. അവൾ നേരെ ഓടിവന്ന് എന്റെ മടിയിലേക്ക് ഒറ്റച്ചാട്ടമായിരുന്നു.

അവളുടെ ആ വരവും, മുഖത്തെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരിയും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. കുട്ടിക്കാലത്തെ എന്റെ അമ്മുവിനെയാണ് എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്.അമ്മുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ട് തന്നെ കുറേയായിരിക്കുന്നു....

കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു. ഞാൻ വാത്സല്യത്തോടെ എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കുഞ്ഞിക്കവിളിലും മുടിയിലും തലോടി.

അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട്, ചെറിയ കുട്ടികൾ തമിഴ് പറയുന്ന ആ പ്രത്യേക ഈണത്തിൽ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി:

"എൻ പേര് മീനാക്ഷി... ഉങ്ക പേര് ദേവാ അണ്ണാന്ന് എനിക്ക് തെരിയും... നീങ്കളത്താൻ ഇങ്ങേ വന്ത പുതു ഹീറോ..."

അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ പറച്ചിൽ കേട്ട് ഞാൻ ചിരിച്ചുപോയി. പറഞ്ഞു തീർന്നതും, ഒരു കിലുക്കാംപ്പെട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ എന്റെ മടിയിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഒറ്റച്ചാട്ടം. പിന്നെ നേരെ ഓടിപ്പോയത് എന്നെ നോക്കി കലിപ്പിച്ചു നിന്നിരുന്ന ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും അടുത്തേക്കാണ്.

അവൾ അവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും കയ്യിൽ തൂങ്ങി കിടന്ന് ചിണുങ്ങി.

കുട്ടികളെ കണ്ടാൽ എല്ലാം മറക്കുന്ന ആമിയിലെ വാത്സല്യം അണപൊട്ടി. ദാവണിക്കാരിയോടുള്ള ദേഷ്യം മുഴുവൻ മറന്ന്, "വാടി എന്റെ മീനാക്ഷിക്കുട്ടീ..." എന്ന് വിളിച്ച് ആമി അവളെ സ്നേഹത്തോടെ കോരിയെടുത്തു. നിധിയാകട്ടെ അവളുടെ കുഞ്ഞിവയറ്റിൽ ഇക്കിളിയിട്ടു. ആ ഹാളിലാകെ ആ കുരുന്നിന്റെ പൊട്ടിച്ചിരി മുഴങ്ങി.

ഇതൊക്കെ കണ്ട് ഞാൻ