Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 23 [കാവൽക്കാരൻ]

ഉണ്ടായത്.

ഞാൻ അതിവേഗതയിലാണ് ചലിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്, പക്ഷേ മാനസയുടെ ആ നീക്കത്തിന് മുന്നിൽ സമയം തന്നെ നിലച്ചതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി!

എന്റെ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ഞാൻ വായുവിൽ കുതിക്കുകയാണെങ്കിലും, എനിക്ക് തോന്നിയത് ഞാൻ ഒരു ആമയെപ്പോലെ അതിദാരുണമായി പതുക്കെയാണ് ചലിക്കുന്നത് എന്നാണ്. അത്രത്തോളം അമാനുഷികവും അവിശ്വസനീയവുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഗത. ഞാൻ വായുവിൽ അങ്ങനെ സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ... പൊടുനെ എന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും അതിശക്തമായ ഒരു അടി കിട്ടി!

ഇരുമ്പ് മുഷ്ടി കൊണ്ട് ഇടിച്ചതുപോലെയുള്ള ആ അടിയിൽ പെട്ട്, ഒരു പന്തുപോലെ ഞാൻ വായുവിൽ മലക്കം മറിഞ്ഞ് ദൂരേക്ക് തെറിച്ചുപോയി!

ആ അടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ എന്റെ വാരിയെല്ലുകൾ ഒന്നാകെ നുറുങ്ങിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. വായുവിൽ വട്ടം കറങ്ങി, വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ ഞാൻ ആ ചുവന്ന മണ്ണിലേക്ക് മുഖമടിച്ച് വീണു. നിലത്ത് വീണയുടനെ എന്റെ നെഞ്ചിലൊരു കൊളുത്തിവലിക്കുന്ന വേദനയുണ്ടായി, അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ വായിൽ നിന്നും ചൂടുള്ള ചോര മണ്ണിലേക്ക് കുതിച്ചൊഴുകി. എന്റെ ജീവനായ ആ കറുത്ത വാൾ പിടിവിട്ട് എങ്ങോട്ടോ തെറിച്ചുപോയിരുന്നു.

ചുമച്ചുകൊണ്ട്, മണ്ണും ചോരയും കലർന്ന മുഖം പതുക്കെ ഉയർത്തി ഞാൻ മാനസയെ നോക്കി. എന്നെ ഒരൊറ്റയടിക്ക് നിലംപരിശാക്കിയ ആ സംഹാരരൂപത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിജയത്തിന്റെ വന്യതയും ആവേശവുമൊക്കെ കാണാമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു ഞാൻ.

പക്ഷേ... അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ ശരിക്കും അപമാനിക്കുന്നതായിരുന്നു!

അവളുടെ മുഖത്ത് യുദ്ധത്തിന്റെ യാതൊരു ഗൗരവവുമില്ല! എന്നെ പഞ്ഞിക്കിട്ടതിന്റെ യാതൊരു ആവേശവും ആ കണ്ണുകളിലില്ല. പകരം, താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്ര നിലവാരമില്ലാത്ത ഒരു കളിപ്പാട്ടം കിട്ടിയ കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ, വലിയൊരു നിരാശയോടെ അവൾ എന്നെ നോക്കി ചിറി കോട്ടുകയായിരുന്നു! "ഇത്രയേ ഉള്ളൂ നിന്റെയീ പ്രകടനം?" എന്ന് ചോദിക്കുന്നതുപോലെ വല്ലാത്തൊരു പുച്ഛം നിറഞ്ഞ ഭാവം.

ഇങ്ങനെയൊരു പ്രതികരണം ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവളെന്നെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കളിയാക്കുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ ആ പുച്ഛം