Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 25 [കാവൽക്കാരൻ]

നിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചലച്ചിത്രം പോലെ മായാതെ നിൽക്കും. പക്ഷേ... തിരിച്ച് ഇവരുടെ മനസ്സിൽ നീ ഉണ്ടാകില്ല! കാലചക്രം തിരിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ... നീ ഓടിച്ചെന്ന് ഈ ആമിയെയും നിധിയെയും നെഞ്ചോട് ചേർക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നീ വെറുമൊരു അന്യൻ മാത്രമായിരിക്കും! യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ, ഒരിക്കൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു അപരിചിതനെ നോക്കുന്നതുപോലെ അവർ നിന്നെ നോക്കും. നിന്റെ സ്നേഹം അവർക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടാകില്ല."

മാനസയുടെ ഓരോ വാക്കും എരിയുന്ന കനൽപോലെയാണ് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണത്.

"ഒന്ന് ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ ദേവാ..."

മാനസയുടെ ശബ്ദം ഒരു രോദനം പോലെ ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.

"നിനക്ക് ജീവനായവരൊക്കെ നിനക്ക് മുന്നിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, അവരുടെ ഓർമ്മകളുടെ ലോകത്ത് നിനക്കൊരു സ്ഥാനവുമില്ലെന്നറിയുമ്പോൾ നിന്റെ ഹൃദയം പിളർന്നുപോകില്ലേ? അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയാൻ തോന്നുമ്പോൾ, നിനക്കതിന് അവകാശമില്ലെന്ന് കാലം നിന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും. ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സ്നേഹത്തിന്റെ കടൽ അലറിയടിക്കുമ്പോഴും, അത് പുറത്തുകാണിക്കാൻ കഴിയാതെ, വെറുമൊരു അപരിചിതനായി അവർക്കിടയിലൂടെ നിനക്ക് നടക്കേണ്ടി വരും. ഓർമ്മകളുടെ വലിയൊരു ശവപ്പറമ്പും നെഞ്ചിലേറ്റി, എല്ലാം ഓർമ്മയുള്ള ഒരേയൊരാളായി ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്നത് എത്ര വലിയ നരകമാണെന്ന് നിനക്ക് ഊഹിക്കാൻ കഴിയുമോ?"

പുറത്ത് ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്ന മഴയ്ക്ക് പോലും എന്റെ നെഞ്ചിലെ തീ കെടുത്താൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.

"പ്രപഞ്ചത്തെ രക്ഷിച്ചതിന്റെ പേരിൽ, ഈ ഭൂമി നിനക്കായി കാത്തുവെച്ചിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷയായി തീരും ആ ഏകാന്തത... ആർക്കും നിന്നെ ഓർമ്മയില്ലാത്ത, എന്നാൽ നിനക്കെല്ലാം ഓർമ്മയുള്ള ആ ഭയാനകമായ ഏകാന്തത!"

മാനസ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ എന്റെ കാലുകൾക്ക് ബലം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ശരിയാണ്, അതൊരു വലിയ ശാപം തന്നെയാണ്. എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ പോലും ഓർമ്മയില്ലാത്ത എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മുന്നിൽ, അവരുടെ ഓരോ ചലനവും ഓർമ്മയിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ജീവിക്കണം! ഞാൻ വെറുമൊരു അന്യനായി അവരുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് എങ്ങനെയെനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയും? പെയ്യുന്ന കൊടുംമഴയുടെ ശബ്ദത്തെക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ, വരാൻ പോകുന്ന ആ വലിയ ശൂന്യത എന്റെ കാതുകളിൽ അലറിയടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്, എന്റെ വലംകൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന