Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 9 [കാവൽക്കാരൻ]

അവർ എപ്പോഴും കൊമ്പ് കോർത്തേ ഇരുന്നു...

എന്നിരുന്നാലും രണ്ട് പേരും ഇടക്കിടക്ക് എന്നേ നോക്കാൻ മറന്നില്ല. ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ ഒളിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായിരിക്കണം.

​അധികം താമസിയാതെ ഞങ്ങൾ സ്റ്റേഷനിലെത്തി.

​നഗരത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം മാറി, ആരും അധികം വരാത്ത, കാലപ്പഴക്കം ചെന്ന ഒരു റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ. പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലാകെ കരിയിലകൾ വീണു നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.

​വിജനമായ ആ വഴിയിലൂടെ ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. തൊട്ടുപിന്നിലായി അവർ മൂന്നുപേരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

​ദൂരെ... ആ ഒഴിഞ്ഞ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ ഒരു ബെഞ്ചിൽ, താടിക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത് ഉദാസീനയായി ഇരിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ കണ്ടു. ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന ആ രൂപത്തിന് ചുറ്റും എന്തോ ഒരു ശൂന്യത തളംകെട്ടി നിൽക്കുന്നതുപോലെ.

​ഓരോ ചുവട് വെച്ച് അടുത്തെത്തുംതോറും ആ രൂപം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വന്നു...

​അതെ... അത് കൃതികയായിരുന്നു.

വന്നിട്ട് കുറേ നേരമായെന്ന് മിക്കവാറും എനിക്കിന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടും😐

കരിയിലകൾ നിറഞ്ഞ ആ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലൂടെ ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

കാലുകൾ നിലത്തമരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ചരചര ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു, എന്നിട്ടും അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കിയില്ല.

​താടിക്ക് കൈയ്യും കൊടുത്ത്, ശൂന്യമായ റെയിൽപ്പാളങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി പ്രതിമ പോലെ ഇരിക്കുകയാണ് അവൾ.

ആ ഇരിപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി, യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കാരണം അവൾ ഇനി ഉറങ്ങിപ്പോയോ എന്ന്.

കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ അവളുടെ മുഖത്തെ പാതിയോളം മറച്ചിരുന്നു.

​ഞാൻ അവൾക്ക് തൊട്ടുമുന്നിലായി ചെന്നു നിന്നു. എന്റെ നിഴൽ അവളുടെ ദേഹത്ത് വീണിട്ടുപോലും അവളതറിഞ്ഞില്ല. അവൾ മറ്റേതോ ലോകത്താണെന്ന് തോന്നി.

​ഒടുവിൽ,