Chapter Title : നിലാവുദിക്കുന്ന യാമങ്ങൾ 3 [Angiras]

അതു ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ആളുകൾ നമ്മളെ കാണുമ്പോ തന്നെ ആകെയൊരു നോട്ടമാ എന്ന്....

ചില ആളുകൾ ഒക്കെ ഒരിത്തിരി ട്രെൻഡി ആയിട്ടോ ഒതുങ്ങിയതോ ആയ എന്തേലും ഇട്ടാൽ പിന്നെ...
അമ്മയെ കാണുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തിൽ ആവും..... ചിലപ്പോൾ തോന്നും എന്നെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ പിടിച്ചു തിന്നും എന്ന്....

അവിടേം ഇവിടേം ഒക്കെ തുറിച്ചു നോക്കൽ വേറെ

ചിലരൊക്കെ വന്നു പറയും...
നിർമലയെ കണ്ടാൽ കണ്ണെടുക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല...
കണ്ടാൽ തന്നെ ശരീരം ചൂടു പിടിക്കും....

സിനിമാ നടികളെ പോലെയുണ്ട്...

എന്നൊക്കെ അപ്പോഴൊക്കെ അവരുടെ കണ്ണിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം ആവേശമാവും... മൊത്തം നോക്കി ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ടൊക്കെ ആവും പറയുക...

"അപ്പോൾ???

അപ്പോളൊക്കെ അമ്മക്ക് എന്താ തോന്നുക"

സന്ദീപിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ ആകാംക്ഷ അവൾക്ക് മനസിലായി....

നമുക്ക് അത്രയും ആകർഷണമുണ്ടെന്നു,,

അത്രയും പേര് ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ തോന്നുമ്പോ ഉള്ളിൽ സാധാരണ എന്താ തോന്നുക....

അവള് ഇത്തവണ അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ നോട്ടം പായിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു

" അതിപ്പോ നമുക്ക് ഒരു അഭിമാനവും ആത്മവിശ്വാസവും ഒക്കെയല്ലേ വരുക " ????

"അതു തന്നെ അമ്മയ്ക്കും "

സത്യസന്ധമായി അവള് മറുപടി പറഞ്ഞു

'പക്ഷെ ഇതെങ്ങാനും പുറമേക്ക് കാണിച്ചാൽ മറ്റുള്ളവർ പ്രത്യേകിച്ചു ആണുങ്ങൾ പറയും
അവള് പോക്ക് കേസ് ആണ് അല്ലെങ്കിൽ ആ പറഞ്ഞവന് അല്ലേൽ നോക്കുന്ന വായിനോക്കികൾക്ക് നമ്മള് വളഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഇനി അതൊന്നും അല്ലെങ്കിൽ

നമ്മള് കാണിക്കാൻ വേണ്ടി നടക്കുവാണ്‌ എന്നൊക്കെ

എന്നിട്ട് പ്രൊപോസൽ വന്നത് എന്തൊക്കെയാ??

ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ്??

അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

അവൾക്കും ചിരി വന്നു....

എത്ര സരസമായാണ്....ഒട്ടും പിരിമുറുക്കമില്ലാതെ, ലാഘവത്തോടെ തങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത്...... അതും എന്തിനെ പറ്റി???

തനിക്കെന്താണ് വട്ടായോ?? അവള് ഓർത്തു

അതൊക്കെ ഇത്തിരി കടുപ്പമുള്ള വിഷയമാണ്,,

മോൻ അതറിയുന്നത് കൊണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല....

എന്നാലും.........

എന്നാല് പിന്നെ എന്താണമ്മേ???

പെട്ടെന്ന് മൊബൈൽ റിങ് ചെയ്തു.....

ഒരാശ്വാസവും തിടുക്കവും നിർമലയുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു...

'നിന്റെ അച്ഛനാവും ചിലപ്പോൾ'... അവള് അകത്തേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങവെ സന്ദീപ് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..!

ഹ്മ്മ് ഇപ്പൊ പൊയ്ക്കോ...

'ഞാൻ പറയിപ്പിച്ചോളാം '