Chapter Title : നിനക്കാതെ 2 [Kevin]

മറ്റുള്ളവർ അറിയുന്നതിന്മുൻപ് ഇവരുടെ കല്യാണം നടത്തണം.... എത്രയും പെട്ടന്ന്.... അനിലയെ ഞങ്ങൾ സ്വന്തം മോളെ പോലെ നോക്കിക്കോളാം... """"

അച്ഛന്റെ അഭിപ്രായത്തിന് അയ്യാൾ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ തലകുനിച്ചു നിന്നു.....ഇത് കല്യാണത്തിൽ വന്ന് നിലക്കൊള്ളു എന്നെ എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നത് കൊണ്ട് അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ അമ്മയിലോ എന്നിലോ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാക്കിയില്ല......

ദാസേട്ടൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക്... എത്രവലിയ തെറ്റ് ചെയ്താലും ഇവർ നമ്മുടെ കുട്ട്യോൾ ആവാതെ ഇരിക്കില്ലല്ലോ..... ഇവരോട് ഇപ്പോ തന്നെ ക്ഷമിക്കണം എന്നല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്... അവരുടെ കല്യാണം നമ്മുക്ക് നടത്തി കൊടുക്കാം.... അവരുടെ ഇഷ്ടവും അത് തന്നെയല്ലേ....? ഇതല്ലാതെ ഈ പ്രശ്നത്തിന് വേറെ ഒരു പരിഹാരം ഇല്ല....

അയ്യാൾ പതിയെ തല തിരിച്ചു അനിലയെ നോക്കി...... അവൾ ഇപ്പോഴും അമ്മയുടെ തോളിൽ കിടന്ന് കരയുകയാണ്......

""നിങ്ങൾ എന്തെന്ന്വച്ചാ ചെയ്‌തോ..... ഇവള്ടെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ഇനി ഇടപെടില്ല..... ഇവളെ എനിക്കിനി കാണേം വേണ്ട......വിളിച്ചോണ്ട് പൊ അവളെ.... """

"""ചേട്ടൻ അങ്ങനെ പറയരുത് ചേട്ടൻ വന്ന് കൈ പിടിച്ചു തരാതെ അവൾ ഈ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിക്കില്ല.......നമ്മുടെ കുട്ട്യോൾ അല്ലെ...... അവരുടെ ഇഷ്ടം നടത്തി കൊടുക്കണ്ടേ.."""?

"""ഞാൻ വരാം വെറും ഒരു കാഴ്ചക്കാരനായി മാത്രം...... എന്തൊക്കെയായാലും ഞാൻ പൊന്നുപോലെ വളർത്തിക്കൊണ്ട് വന്നതല്ലേ...... പിന്നെ ഇവൾ ഇനി ഈ വീടിന്റെ പടി കേറരുത്...... ഈ വീടിന്റെയല്ല എന്റെ മുൻപിൽ പോലും ഇവളേം ഇവനേം കണ്ടുപോകരുത്..... ഇനി നിങ്ങൾക് പോകാം.... """"

അയ്യാൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു..... അയാളേം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല......അനിലയുടെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ അവളുടെ