Chapter Title : നിന്നോടൊപ്പം 1 [സീമ തോമസ്]

അവൾ പോയപ്പോൾ കുറച്ചൊക്കെ ഞാൻ എടുത്ത് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ കൊച്ചിന് കൊടുത്തു. കഴിഞ്ഞദിവസം അവൾ വന്നപ്പോൾ അതിനെ ചൊല്ലി വലിയൊരു വഴക്ക് കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ…. റോയി വെറുതെ ആവശ്യമില്ലാത്തതൊന്നും വാങ്ങി കാശ് കളയണ്ട. നേരത്തെ അങ്ങ് എത്തിയാൽ മതി.

റോയി : മം മം.. പിന്നെ ഞാൻ ഈ ദിവസം മറന്നു പോയി എന്ന് അവളോട് പറയണ്ട. ചിലപ്പോൾ അത് അവൾക്ക് വിഷമമാകും.

രമ്യ അതിന് ഉത്തരമായി വെറുതെ ഒന്ന് തലയാട്ടി.. എന്റെ അടുത്തുനിന്നും നടന്നുപോയി..

തിരിച്ചുപോന്നപ്പോൾ ബസ്സിൽ തിരക്ക് കുറവായിരുന്നതിനാൽ ഇരിക്കാൻ സീറ്റ് കിട്ടി. വെറുതെ ഒന്ന് കണ്ണടച്ചപ്പോൾ മനസ്സിലേക്ക് ഗൗരിയുടെ മുഖമാണ് കടന്ന് വന്നത്. ഹോട്ടൽ മാനേജ്മെന്റ് പഠിക്കാനായി ഹൈദരാബാദിലെ ഒരു മാനേജ്മെന്റ് കോളേജിൽ അഡ്മിഷൻ തരപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് പോകേണ്ട ദിവസം യാത്ര അയക്കാനായി തിരുവനന്തപുരം റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വച്ചാണ് അവളെ ഞാൻ അവസാനമായി കണ്ടത്. അമ്മയുടെ കൈയും പിടിച്ച് കണ്ണീരിന്റെ വക്കത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു അവൾ എന്നെ കണ്ടത്. അവൾക്ക് അഞ്ചുവയസ്സുള്ളപ്പോൾ തൊട്ട് ഞാൻ എടുത്തുകൊണ്ട് നടന്ന ഒരു കുട്ടിയാണ് അവൾ  അതുപോലെയാണ് ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നത്. അവൾ രമ്യയുടെ അടുക്കൽ നിന്നും ഓടിവന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ രമ്യയുടെ മുഖത്തും ആ സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞുപോയ ഒരു വർഷത്തിനിടയിൽ അവൾക്ക് ഒരുപാട് മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന്. രമ്യ പലപ്പോഴായി എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്ന അവളുടെ ഫോണിലെ ഗൗരിയുടെ ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്നും എനിക്കിപ്പോൾ മനസ്സിലായി.

വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും അവൾക്ക് എന്ത് ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങി കൊടുക്കണം എന്ന് ഞാൻ ഒരുപാട് നേരം ഇരുന്ന് ആലോചിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു കോൾ വന്നത്. നോക്കിയപ്പോൾ അത് രമ്യ ആയിരുന്നു.

റോയി : ഹലോ…

രമ്യ : വീട്ടിലെത്തിയോ.. എപ്പോഴാ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങുന്ന.. ഞങ്ങളിപ്പോൾ ടൗണിൽ ഉണ്ട് വന്നാൽ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകാം..

റോയി : ഞാനിപ്പോ വന്ന് കയറിയതേയുള്ളൂ…ഞാൻ വന്നോളാം നിങ്ങളെന്നെ നോക്കി നിൽക്കണ്ട.. നിങ്ങളുടെ പരിപാടി നടക്കട്ടെ..

രമ്യ : എന്താ റോയ് എന്തുപറ്റി സംസാരത്തിൽ ഒരു മാറ്റം..

റോയി : ഒന്നുമില്ലല്ലോ.. തനിക്ക് തോന്നിയത് ആയിരിക്കും..

രമ്യ : പിന്നെ റോയിയാണ് ആദ്യം വീട്ടിലെത്തുന്നതെങ്കിൽ ആ ചവിട്ടിയുടെ അടിയിൽ താക്കോൽ കിടപ്പുണ്ട് തുറന്നു കേറി ഇരുന്നോട്ടോ…

റായി : ആ ഓക്കേ…

കുളിച്ചൊരുങ്ങി വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സമയം ഏകദേശം ആറരയോട് അടുത്തിരുന്നു. ഒരുവിധത്തിൽ  രമ്യയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തി ബസ് കാത്തു നിന്നപ്പോൾ രണ്ട് നാടോടി സ്ത്രീകൾ എന്റെ മുൻപിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നത് എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. അവരുടെ കൈകളിൽ കുറെ കരകൗശല വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ഈ റോഡിലൂടെ പോകുന്ന ആളുകൾക്ക് വിറ്റ് അന്നത്തെ അന്നം കണ്ടെത്തുന്ന രണ്ട് സ്ത്രീകൾ.