Chapter Title : നിറമണിയും ഗഗന പഥം 2 [സ്പൾബർ]

പാടില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും ജീവിതത്തിൽ താനേറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സുധിയുടെ സാമീപ്യമാണെന്ന് ശാലിനി പരിഭ്രമത്തോടെ മനസിലാക്കി..

താനെന്തിനാണ് അവനെ കാണാനിത്ര കൊതിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായില്ല..

താൻ കണ്ടതിൽ ഏറ്റവും നല്ലവനായ മനുഷ്യൻ സുധിയാണെന്ന് മാത്രം അവൾക്ക് മനസിലായി..

അവൾ നിരാശയോടെ റബ്ബർ തോട്ടത്തിലൂടെ വീടിന് നേർക്ക് നടന്നു..

വീടിന് അടുത്തെത്താറായതും, അവിടെയുള്ള ഒരു റബ്ബർ മരത്തിൽ ചാരിയിരിക്കുന്ന സുധിയെ അവൾ കണ്ടു..

ശാലിനി പിന്നെ ഓടുകയായിരുന്നു..

കിതച്ച് കൊണ്ടാണവൾ സുധിയുടെ മുന്നിലെത്തി നിന്നത്..

“”എങ്ങോട്ടാ… സുധി… പോയേ… ?.

ഞാനെല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞു…””..

കിതച്ച് കൊണ്ട് ശാലിനി പറഞ്ഞു…

“” ഞാൻ ടൗൺ വരെയൊന്ന് പോയതാടീ.. കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനുണ്ടായിരുന്നു…”..

റബ്ബർ മരത്തിൽ ചാരിയിരുന്ന് ചിരിയോടെ സുധി പഞ്ഞു..

ഈ മനുഷ്യന്റെ സംസാരവും, ചിരിയും, സാമീപ്യവും താൻ മറ്റെന്തിനെക്കാളും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പേടിയോടെയാണ് ശാലിനിയറിഞ്ഞത്..

ഇത്ര നേരം കലങ്ങിമറിഞ്ഞ മനസ് എത്ര വേഗമാണ് സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞത്..

മനസ് മാത്രമല്ല,ശരീരവും പൂത്തുലയുകയാണ്..

അത് ശാലിനിയെ ശരിക്കും പേടിപ്പെടുത്തി..

സുധി നിലത്ത് നിന്നെണീറ്റു..

അപ്പഴാണ് മൂന്നാല് കവറുകൾ ശാലിനി കണ്ടത്..

സുധിയാ കവറുകളെടുത്ത് ശാലിനിക്ക് നീട്ടി..

“” ഇന്നാ… ഇത് കുറച്ച് ഡ്രസാ…

കുട്ടികൾക്കുള്ളതുമുണ്ട്…””..

ശാലിനി വിറച്ച് കൊണ്ടാണ് ആ കവറുകളിലേക്ക് നോക്കിയത്..

വേണ്ട… ഇത് പാടില്ല… ഇത് വാങ്ങാൻ പാടില്ല..

വീട്ട് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിത്തരും പോലെയല്ലിത്..

ഇത്… ഇത് ശരിയാവില്ല..

ഒരന്യപുരുഷൻ തരുന്ന ഡ്രസ് വാങ്ങുകയും, താനതിടുകയും ചെയ്താ അതിനൊരുപാട് അർത്ഥങ്ങളുണ്ടാവും..

അത് വേണ്ട…

അത് ശരിയാവില്ല..

ശാലിനി ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തെങ്കിലും, അവളുടെ കൈ സുധിക്ക് നേരെ നീളുകയും,ആ കവറുകൾ അവൾ വാങ്ങുകയും