Chapter Title : നിറമുള്ള നിഴലുകൾ [ഋഷി]

സാറ് എങ്കെ തങ്കപ്പോറത്? മേശിരി മുരുകൻ വൈകുന്നേരം ചോദിച്ചു.

വല്ല ഹോട്ടലിലും മുറിയെടുക്കണം. ഞാൻ പറഞ്ഞു.

വേണാ. വാങ്കോ. പുള്ളിയധികം സംസാരിക്കാറില്ല. നന്നായി. എന്റെ കൂടെ ജീപ്പിൽ കേറി പുള്ളിതന്നെയോടിച്ച് ഒരു വീടിന്റെ മുന്നിൽ നിർത്തി.

ഇതു നമ്മ വീടു താൻ. നേരെ മോളിലേക്ക് സൈഡുവഴിയുള്ള കോണികേറിച്ചെന്നു. രണ്ടുമുറി. മിനിമം ഫർണിച്ചർ. ഒരു മിനി ഫ്രിഡ്ജുണ്ട്. ഞാൻ ഹാപ്പി!

മുരുകന്റെ വീടാണ്. പഴയ താമസക്കാരൻ കഴിഞ്ഞമാസം ഒഴിഞ്ഞു. അടുത്ത ആളായിട്ടില്ല. കീളെ തങ്കച്ചിയും ഫാമിലിയും. അവരു സ്ഥലത്തില്ല. ഞാൻ പൊറുതി തുടങ്ങി.

നല്ല ചൂട്. പതിവ് റമ്മിനു പകരം താഴെ അടുത്തുള്ള വൈൻഷോപ്പിൽ നിന്നും ബിയർ വാങ്ങി സ്റ്റോക്കു ചെയ്തു. ടെറസ്സിൽ ചൂരൽക്കസേരയിട്ടിരുന്ന് നേരെ കുപ്പിയിൽ നിന്നും വിഴുങ്ങി. ശ്രീനിയെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ഹേമയ്ക്കൊരു മെസേജു വിട്ടു. എന്താണെന്നറിയില്ല ആകപ്പാടെ ദേഹം വലിഞ്ഞുമുറുകിയപോലെ. ചേച്ചിയുടെ രൂപം ധ്യാനിച്ച് കൈലിക്കുള്ളിൽ മുഴുത്ത കുണ്ണ മെല്ലെ തലോടി. ദേ ഫോൺ!

എന്താടാ അവിടെ? താമസം ശരിയായോ? പണി തുടങ്ങി? നീ എന്തെടുക്കാ? ചോദ്യങ്ങളുടെ ശരവർഷം.

എന്റെ ചേച്ചീ, തണുപ്പു പോവുന്നതിനു മുന്നേ ബാക്കി ബിയറുമിറക്കി ഞാൻ ചിരിച്ചു... പിന്നെ ഓരോന്നായി ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞു. പിന്നേ.. ഒരു കാര്യം ചേച്ചീ..

ന്താടാ?

ചേച്ചി അന്നത്തെപ്പോലെ മുണ്ടുടുത്താണോ?

അതേടാ ചെക്കാ. എന്താ നന്നല്ലേ? ഇഷ്ടായില്ലേ?

പിന്നെ! ആ മുണ്ടുപൊതിഞ്ഞ തൊടേം കുണ്ടീം.. ഹോ!

പോടാ ചെക്കാ. മൊട്ടേന്നു വിരിഞ്ഞില്ല...ചേച്ചി ചിരിച്ചു. ഫോണിലൂടെ ഒഴുകി വന്ന മണിനാദം!

പാന്റീസിട്ടിട്ടുണ്ടോ?

നിശ്ശബ്ദത! പിന്നെ ഗൗരവത്തിൽ.. ഉണ്ടെങ്കിൽ?

ഒണ്ടെങ്കിലാ മുണ്ടിനാത്തോട്ടു കയ്യിട്ടേച്ച് എന്റെ മോളതൊന്നു വലിച്ചിറക്കിയാട്ടെ. ആ പൂറും കുണ്ടീമൊക്കെ ഇത്തിരി കാറ്റുപിടിച്ചോട്ടെന്റെ ചേച്ചിമോളേ... ഞാൻ പോയി അടുത്ത ബിയറും തൊറന്നൊറ്റ വലീം വലിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു!

വഷളൻ ചെക്കൻ! പിന്നെ ചേച്ചി മോഹൻലാലിനെപ്പോലെയൊരു വാചകം കാച്ചി.

രഘൂ... നീ വെറും കുഞ്ഞാണ്! നിനക്കൊരു ചുക്കുമറിയില്ല!

ഇപ്പഴന്തംവിട്ടത് ഞാനാണ്! എന്താ ചേച്ചീ?

ഞാൻ വീട്ടീ വന്നാപ്പിന്റെ ബ്രായും പാന്റീസുമൊന്നുമിടൂല്ലടാ..

അന്തം വിടലിൽ നിന്നുമുണർന്നപ്പോൾ കുണ്ണയിലൊന്നമർത്തി..

ചേച്ചീ.. ആ മുണ്ടു വകഞ്ഞ് പൂറു വെളീല് കാട്ട്! സ്വരം വിറച്ചിരുന്നു.