Chapter Title : നിറമുള്ള നിഴലുകൾ [ഋഷി]

കല്ലുപ്പു ചേർത്തു തിന്ന, മഷിത്തണ്ടു കൊണ്ട് സ്ലേറ്റു മായ്ച്ച ഏതോ കളിക്കൂട്ടുകാരിയാണെന്നു തോന്നി.

അതിനെന്താടീ... നിനക്കുവേണ്ടി ഞാനെപ്പോഴും ഫ്രീയാണ്. ഇതെന്റെ ചേച്ചിക്കുവേണ്ടിയാണെന്നു കരുതിക്കോ...

എടിയെന്നോ! നിന്നെക്കാളും രണ്ടു വയസ്സിനു മൂത്തതാടാ.. അവളുടെ വാദം.!

ഒന്നു പോടീ... ഞാനതു പുച്ഛിച്ചു തള്ളി. എന്താണ് പരിപാടി?

മോനൂ..ഏഴു ദിവസം കഴിഞ്ഞു. അമ്മയുടെ അസ്ഥികൾ.. ചാരമായത് ഞാൻ തിരുനാവായിലൊഴുക്കി. നിനക്കുവേണ്ടി ഒരു വെങ്കലത്തിന്റെ ഡപ്പിയിൽ ഇത്തിരി ബാക്കിയുണ്ട്. പിന്നെ അമ്മയെഴുതി സീലുചെയ്ത കവറും. നമുക്ക് ആലപ്പുഴയിലെ അന്നത്തെ പുന്നമടക്കായലിലെ റിസോർട്ടിൽ കാണാമോ?

ഞാൻ ശ്രീനിയോടു കടം വാങ്ങിയ പജേറോയിൽക്കേറി ഒട്ടും ആയാസപ്പെടാതെ ഡ്രൈവു ചെയ്തു. അവൾ കോഴിക്കോട് നിന്നും ട്രെയിനിൽ വരാൻ ഇനിയും വൈകും.

ഒരു ആയുർവ്വേദ ഉഴിച്ചിലും കഴിഞ്ഞ് സുഖമായി കുളിച്ചു. ദേവികയെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും പൊക്കി നേരെ റിസോർട്ടിലേക്ക്. തിളങ്ങുന്ന സുന്ദരമായ മുഖം. കാറ്റടിച്ചപ്പോൾ നീളം കുറഞ്ഞ കൊഴുത്ത മുടി പിന്നിലേക്ക് പാറി ആ ഭംഗിയുള്ള നെറ്റിയും ചെവികളും തെളിഞ്ഞു. വെള്ളിനിറത്തിലുള്ള കുഞ്ഞിക്കമ്മലുകൾ.. ഞാന്നുകിടക്കുന്നവ...പിന്നെ ചേച്ചീടെ സ്ഥിരം വേഷമായ സാരിയല്ല. ഒരു കറുത്ത കുർത്തി.. ചുവന്ന അതിരുകൾ.. കടും മറൂൺ ലെഗ്ഗിൻസ്...സ്റ്റ്രെച്ചു ചെയ്യണ തരം. എന്തൊരു കൊഴുത്ത തുടകൾ! മുലക്കുന്നുകൾ! കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് കണ്ണുകൾ തിരിച്ചു..

ചെവിയിലൊരു പിടി വീണു. വഷളൻ ചെക്കാ... നോക്കി തുണിയുരിക്കുമല്ലോടാ!

നോക്കാതിരുന്നാൽ നീ തുണിയുരിഞ്ഞു തരുമോടീ? ഞാനും വിട്ടില്ല.

അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. നീയൊരു വേന്ദ്രനാണെന്ന്! അവളൊന്നൂടെ ചെവിക്കുപിടിച്ചു തിരുമ്മി.

ജീവിച്ചു പോട്ടെടീ! ഞാനാ തുടയിലൊരു നുള്ളുകൊടുത്തു. വലിക്കുന്നതിനു മുന്നേ അവൾ കൈ പിടിച്ചാ തടിച്ച തുടകളുടെ നടുവിലേക്ക് തിരുകി കാലുകളടുപ്പിച്ച് തടവിലാക്കി. ഭാഗ്യത്തിന് വണ്ടി ഓട്ടോമാറ്റിക്ക് ഗിയറായിരുന്നു...

കൈ വിടടീ.. ഡ്രൈവു ചെയ്യണ്ടേ! ഞാൻ വലിച്ചൂരാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ വിട്ടില്ല. നീ ഒരു കൈ കൊണ്ടങ്ങു ചെയ്താ മതി! ആ മൃദുലമായ തുടകൾ എന്റെ കൈപ്പത്തിയിട്ടു ഞെരുക്കി.

നല്ല തൊടയാണല്ലോടീ! കയ്യല്ല എന്റെ മുഖം വേണേൽ അങ്ങോട്ടു തിരുകാം... അതും പോരേല് വേറേമൊണ്ട്...ഞാനൊരു വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചു.

ഛെ! വൃത്തികെട്ടവൻ! അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്.. അവളെനിക്കിട്ടു കിഴുക്കി. പിന്നെ കാലുകളകറ്റിത്തന്നു. ഞാൻ കയ്യുടനേ