Chapter Title : നിറമുള്ള നിഴലുകൾ [ഋഷി]

പറഞ്ഞില്ലേടാ... പ്രലോഭനങ്ങൾ ജീവിതത്തിലുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാലും അതൊക്കെയങ്ങ് വേണ്ടാന്നുവെച്ചതാ. അപ്പഴാണ്... അതും ഈ പ്രായത്തില് തലേലിടിത്തീ വീണത്! റെസ്റ്റോറന്റിൽ വെച്ച് ആദ്യം നിന്നെക്കണ്ടത് ഇപ്പോഴുമോർമ്മയുണ്ട്. അന്നു നീ എണീറ്റു നിന്നപ്പോൾ... എന്റെ പാന്റിയങ്ങു കുതിർന്നുപോയടാ! മൊലക്കണ്ണൊക്കെയങ്ങു തടിച്ചു... ഹോ! ഒരു കണക്കിന് നിന്നേം ചീത്തപറഞ്ഞ് ഞാൻ റോഷ്നിയേയും കൊണ്ടു സ്ഥലം വിട്ടതാ. എന്നാലും നിന്നെയൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല...

കള്ളിച്ചേച്ചീ! മൊലക്കണ്ണിപ്പഴും പരുത്തല്ലോടീ! കനം കുറഞ്ഞ മാക്സിത്തുണിക്കുള്ളിൽ വെളിയിലേക്കു തടിച്ചു തള്ളിയ മുലഞെട്ടുകളിൽ ഞാൻ നോവിപ്പിക്കാതെ നുള്ളി...

പോടാ! നാണം കൊണ്ടു തുടുത്ത മുഖം ചേച്ചിയെന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.

പിന്നെ നീയോഫീസിലേക്കു വന്നപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം പോവൂന്നു തോന്നി. അതാ നിന്നെ തിരികെ വിളിച്ച് ഇനീം വരരുതെന്നു പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ മോനൂ... നിന്നെ ഇനീം കാണാൻ പറ്റൂല്ലെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ചങ്കുപൊട്ടണപോലെ തോന്നി... അതാ...പിന്നെ...ആ ശബ്ദം നേർത്തു വന്നു... ചേച്ചിയെന്റെ നെഞ്ചിൽ സ്വസ്ഥമായി കിടന്നു.

ശരിക്കും... ഞാനെന്തോരം കഷ്ട്ടപ്പെട്ടെന്നോ! ശരിക്കും ഇവിടൊരു ഹൃദയമുണ്ടോടീ ചേച്ചിക്കുട്ടീ? ആ കൊഴുത്ത ഇത്തേ മുല കൂട്ടി ഞാനൊന്നു പിടിച്ചു... മുലഞെട്ടിലൊന്നു ഞെരടി.. ആ...ചേച്ചി കനത്ത തുടകളിട്ടുരച്ചു...

ഉച്ചയ്ക്കു മുന്നേ ഞാൻ ചേച്ചിയെ തിരിച്ചു കൊണ്ടാക്കി. അടുത്ത ആഴ്ച്ച കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തു കാരണം പറഞ്ഞാണ് ആ ഓഫീസിലേക്ക് എപ്പഴും കേറിച്ചെല്ലുന്നത്? പിന്നെ കുറേ നാൾ കണ്ടുകൂടിയില്ല. ഒരു കാരണം കൂടിയുണ്ടായി.

ഇടയ്ക്കൊരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ശ്രീനി വിളിച്ചു. തിരുനെൽവേലിയിൽ ചെയ്ത പണിയുടെ അവസാനത്തെ പത്തു ശതമാനം പേയ്മെന്റ് റിലീസു ചെയ്തു. എന്നും ശ്രീനിയുടെ അക്കൗണ്ടിലേക്കാണ് വരുന്നത്. ഇപ്രാവശ്യം ചേച്ചിയുടെ ഓഫീസിൽ നിന്നും ചെക്കു വാങ്ങിക്കോളാൻ പറഞ്ഞു.