Chapter Title : നിരഞ്ജനം 1

ബുള്ളറ്റിന്റെ വേഗത കൂട്ടാൻ രാകേഷിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൂന്നാറിന്റെ മൂടൽമഞ്ഞിൽ ഒരുനിമിഷം അയാളുടെ കാഴ്ചയൊന്നു പിഴച്ചു. ഡിവൈഡറിലിടിച്ച് രണ്ടുപേരും റോഡിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. ബോധം തെളിയുമ്പോൾ രണ്ടുപേരും ഹോസ്പിറ്റലിലെ icu വിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് തന്നെ റൂമിലേക്ക്‌ മാറ്റി . തങ്ങളുടെ ചുറ്റും കൂടി നിന്നവരെ കണ്ട് അവർ ഒന്നമ്പരന്നു. കൃഷ്ണയുടെ ആങ്ങള കണ്ണൻ എന്നു വിളിക്കുന്ന ശ്രീധർ നായരും അമ്മാവൻ അനന്തൻ നായരും.

"ചേച്ചി ... പെട്ടന്ന് തന്നെ സുഖമാകും. നാളെ തന്നെ നമുക്ക് വീട്ടിലേക്കു പോകാം."

കൃഷ്ണവേണി: കണ്ണാ.. അപ്പൊ അച്ഛൻ...

കണ്ണൻ : അച്ഛൻ കഴിഞ്ഞ വർഷം മരിച്ചു. അവസാന കാലത്തു ചെയ്തതിനെക്കുറിച്ചോർത്തു അച്ഛൻ പശ്ചാത്തപിച്ചിരുന്നു.

അവരുടെ അച്ഛൻ ഗംഗാധരൻ നായരായിരുന്നു ആ ബന്ധത്തിന് ഏറ്റവും എതിർത്ത്.

ആ ക്ഷണം രാകേഷ് ആദ്യം നിരസിച്ചുവെങ്കിലും നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി സമ്മതിച്ചു. പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ അവർ മൂന്നുപേരും പാലക്കാട് തൃശൂർ ജില്ലകളുടെ അതിർത്തിയിലുള്ള പാലോട്ടുമനയിലേക്കുയാത്ര തിരിച്ചു.

ഇന്നോവ കാർ അവരെയും കൊണ്ട്‌ ചുരമിറങ്ങി. മനയുടെമുറ്റത്തേക്ക് കാർ എത്തിച്ചേർന്നപ്പോൾ കൃഷ്ണയുടെയും രാകേഷിന്റെയും മനസ്സിൽ ഒരു വെള്ളിടി മുഴങ്ങി. മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോളും അവരുടെ കാലുകൾ വിറച്ചിരുന്നു.

കണ്ണൻ : വരൂ ചേച്ചി...

അകത്തുനിന്നും ഒരു യുവതിയും പതിനാലുകാരി പെണ്കുട്ടിയും കടന്നു വന്നു.

കൃഷ്ണ : നളിനി... കണ്ണൻ: അതേ അനന്തൻ മാമയുടെ മകൾ. നളിനി എന്റെ ഭാര്യയാണ്. ഇതു എന്റെ മകൾ അഞ്ജലി.

അയാൾ പരിചയപ്പെടുത്തി

കൃഷ്ണ : മോളെതു ക്ലാസ്സിലാ പഠിക്കണെ. അഞ്ജലി : ഒന്പത്തിൽ.

അഞ്ജലിയെപ്പറ്റിപറഞ്ഞാൽ വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ ശരീരം ശ്രീത്വം തുളുമ്പുന്ന മുഖം. പച്ച ബ്ലൗസിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളിൽ നിരഞ്ജന്റെ കണ്ണുടക്കി.

"എന്റെ മുറപെണ്ണ് ... അഞ്ജലി .". നിരഞ്ജൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. അവൻ അവളെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു അവളും.

തുടരും...

അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.