Chapter Title : നിരഞ്ജനം 3
ഒരീസം പറ്റുമെങ്കിൽ വീട്ടിലേക്കൊന്നിറങ്ങു. അമ്മക മ്പികു ട്ടന്നെ റ്റ് നിന്നെ കാണണം എന്നു പറഞ്ഞു. അടുത്ത ആഴ്ച അച്ഛന്റെ ശ്രാദ്ധമാണ്.. നീയുണ്ടാകണം. രാകേഷ് : ശരി ഏട്ടാ.. ഇതെന്റെ മകനാണ് നിരഞ്ജൻ . രാജേഷ് : മോനെ നിന്റെ വല്യച്ഛനാണ് ഞാൻ. മോൻ ഏതു ക്ലാസ്സിലാ പഠിക്കണെ. നിരഞ്ജൻ : ഇനി പ്ലസ് വണ്ണിലേക്ക് . രാകേഷ് : അപ്പോ ഞങ്ങളിറങ്ങട്ടെ ഏട്ടാ.മുറിവൊക്കെ ഒന്നുണങ്ങിയശേഷം ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ വരാം അവർ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. വഴിയിലുടനീളം നിരഞ്ജനും അഞ്ജലിയും വാചാലരായി.. കൊയ്തുകഴിഞ്ഞ വയലുകളിൽ അവിടെയിവിടെയായി ചെറിയ വൈക്കോൽ കൂനകളുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പുറത്ത് വിളഞ്ഞുനിന്ന നേല്ലോലകളിൽ വേനൽകാറ്റടിച്ചുയരുന്ന ശബ്ദവും പ്രണയ സംഗീതമായി നിരഞ്ജന് തോന്നി. അരുണിന്റെ വാക്കുകൾ അവനോർത്തു " മനസ്സിൽ പ്രണയം തളിർത്താൽ പ്രകൃതി നമുക്കായ് സംഗീതമൊരുക്കും. പക്ഷികൾ ചിലക്കുന്നതും അരുവിയൊഴുകുന്നതും തെങ്ങോലകളെ കാറ്റു തഴുകുന്നതും കമിതാക്കൾക്കുവേണ്ടിയാണ്.. " വീട്ടിലെത്തി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു നിരഞ്ജൻ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി... മൊബൈലിൽ റെക്കോര്ഡ് ചെയ്ത ദൃശ്യം ആരും കാണാതെ ഒന്നുകൂടി ആസ്വദിക്കലായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. അഞ്ജലിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടാതെ അവൻ ഇറങ്ങി നടന്നു... മാവിൻതോപ്പിലെ ഒരുതണലിൽ അവൻ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. മൊബൈൽ ഓണാക്കി ക്ലിപ്പ് പ്ലേ ചെയ്തു . വെളിച്ചം കുറവായതിനാൽ വ്യക്തത കുറവായിരുന്നു. ആരുടെയോ കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ടാണ് അവൻ മൊബൈലിൽ നിന്നും കണ്ണുയർത്തിനോക്കിയത്. ദൂരെ രണ്ടു പേരെ കണ്ടു. ഒരു നാല്പതു വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന പുരുഷനും ഒരിരുപത്തഞ്ചു വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന സ്ത്രീയും. മുണ്ടും ഷർട്ടുമാണ് വേഷം. പാടത്തു പണിക്കു വന്നതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. നിരഞ്ജൻ അവർ കാണാതെ അവരെ പിന്തുടർന്നു. നീണ്ടു പരന്നു കിടന്നിരുന്ന തൊപ്പിന്റെ
💬 Comments
View all comments