Chapter Title : നിരഞ്ജനം 4

നിന്നും പുറത്തേക്ക് പോയി. പുറകെ അഞ്ജലിയും. കണ്ണൻ : കണ്ടോടി. അവനു അവന്റെ പെണ്ണിനെ ഇട്ടിട്ടു പോകാൻ പറ്റുന്നില്ല. നളിനി ചിരിച്ചു. അവൻ നേരെ പോയത് മുകളിലെ ബാൽകെണിയിലേക്കായിരുന്നു. തടിയിൽ തീർത്ത ഗ്രില്ലുകളുള്ള പഴയ ഒരു ബാൽക്കണി ആയിരുന്നു അത്. മുകളിൽ നിന്നും നോക്കിയാൽ താഴേക്കു കാണാമെങ്കിലും. താഴെ നിന്നും ഒന്നും വ്യക്തമാകില്ല. " അപ്പൊ ചേട്ടൻ പോകുന്നില്ല.." . "ഇല്ല.. ഞാൻ ഒരു മാസം കൂടിയുണ്ടാകും... ". " അതു കഴിഞ്ഞാലും ചേട്ടൻ പോണ്ട.. ഞാൻ വിടില്ല." പിറ്റേന്ന് കൃഷ്ണയും രാകേഷും തിരിച്ചു പോയി. കണ്ണനും നിരജ്ഞനും അവരെ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ കൊണ്ടുവിട്ടു. ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. അവരുടെ പ്രണയവും ദൃഡമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇനി വെറും രണ്ടു ദിവസം മാത്രമേ ശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ. അവരുടെ വേർപിരിയലിന്. കണ്ണനും നളിനിയും താഴെ അവരുടെ റൂമിൽ പോരാട്ടത്തിലായിരുന്നു. നിരഞ്ജൻ അഞ്ജലിയുടെ മുറിയിലേക്കു ചെന്നു. അവൾ ബെഡിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ട് അവൾ തലയുയർത്തിനോക്കി. നിരഞ്ജൻ അവളുടെ മടിയിൽ കിടന്നു. " ഇനി ഒരുപാട് കാത്തിരിക്കണ്ടേ ഇങ്ങനെയൊന്ന് കിടക്കാൻ." നിരഞ്ജൻ പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട് അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒരശ്രുകണം അവന്റെ നെറ്റിയിൽ പതിച്ചു. " അയ്യേ കരയല്ലേ...". അവൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവൾ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി . അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു. അവളും തിരിച്ചു ചുംബനത്തിൽ മുഴുകി. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കണ്ണിലും കവിളിലും ഓടിനടന്നു. അവന്റെമനസ്സിൽ വികാരത്തിന്റെ ലാവ ഒഴുകികൊണ്ടിരുന്നു. അരുണിന്റെ പാഠങ്ങൾ അവനോർത്തു. " സ്ത്രീയുടെ വികാരമുണർത്താൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പുറകിലും ചെവിയിലും തഴുകണം". അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചെവിയിൽ ചുംബിച്ചു.. പിൻ കഴുത്തിൽ തഴുകി. അവളുടെ ശരീരം തളരുന്നതായി അവൾക്കു തോന്നി. അവൾ അവന്റെ മേൽ ചാഞ്ഞു. അവൻ അവളെ ബെഡിൽ പതുക്കെ കിടത്തി. അവലിടെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ വായിലേക്ക് അവന്റെ നാക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി. അവരുടെ നാക്ക് പരസ്പരം കെട്ടുപിണഞ്ഞു ഉമിനീർ കൈമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു ദാവണിയുടുത്തു തന്റെ മുന്നിൽ കിടക്കുന്ന അവളെ അവൻ വീണ്ടും ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ഹാഫ് സാരി അവൻ