Chapter Title : നിർഭാഗ്യവാൻ 2 [Suru]

ചെയ്തോ എന്ന് പറയാൻ പറ്റൂ എന്ന് പറഞ്ഞു. അവർ മൂന്നു പേരും അവിടെ തന്നെ വിഷമത്തോടെ ഇരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ ഇടക്കിടെ പ്രദീപ് അവളെ വിളിച്ച് വിശേഷം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നു പേരും ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെ അവിടെ ഇരുന്നു. മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രേഖക്ക് പ്രദീപിൻ്റെ ഫോൺ വന്നു. ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൻ്റെ കാർ പാർക്കിങ്ങിൽ ഉണ്ട് ഒന്നു വന്നാൽ നേരിൽ സംസാരിച്ച് ഉടൻ തിരിച്ചു പോകാം എന്നു പറഞ്ഞ്. മോൻ്റെ ഈ അവസ്ഥയിൽ എങ്ങിനെ പോകുമെന്നവൾ ചിന്തിച്ചു. അവനെ കാണാൻ അവൾക്കും ആശയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഭർത്താവും അമ്മായമ്മയും ഉള്ളപ്പോൾ പോകേണ്ട എന്ന് തന്നെ അവൾ തീരുമാനിച്ചു. പത്ത് മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ്റെ ഫോൺ വീണ്ടും അവൾക്ക് വന്നു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം എൻ്റെ കൂട്ടുകാരി പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട് എന്നവൾ അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു പോയി. സുധി ഇത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ എവിടേക്കാ അമ്മേ പോയത്?
അവളുടെ കൂട്ടുകാരി പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട് അവളെ കണ്ട് ഉടൻ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പോയി.
സുധിക്ക് സംശയമായി. കൂട്ടുകാരി ഇങ്ങോട്ട് വരേണ്ടതിന് പകരം ഒരിക്കലും പുറത്തേക്ക് വിളിക്കില്ല. അമ്മെ ഞാൻ ഒരു ചായ കുടിച്ച് ഇപ്പോൾ വരാം എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്കണം. അവനും പുറത്തു പോയി.
രേഖ നേരെ പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് ചെന്നു. ഗ്രൌണ്ട് ഫ്ലോറിലാണ് പാർക്കിങ്. നിറയെ കാറുകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രദീപിൻ്റെ ഇന്നോവ അവൾ കണ്ടു. അവൾ വേഗം അതിനടുത്തെത്തി. അവൾക്കാകെ ഒരു വല്ലായ്ക തോന്നി. കാരണം പൊന്നോമന മോൻ ഓപ്പറേഷൻ കഴിഞ്ഞ് ഓർമ്മ പോലും ഇല്ലാതെ കിടക്കുമ്പോൾ താൻ തൻ്റെ ജാരനെ കാണുവാൻ വന്നത് വലിയൊരു തെറ്റായെന്നവൾക്ക് തോന്നി. ഒന്നു കണ്ട് ഉടൻ തിരിച്ചു പോകാമെന്നവൾ കരുതി. അകത്തേക്ക് കേറ്, പുറത്തു നിന്നാൽ ആരെങ്കിലും കാണും അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അകത്തു കേറി സീറ്റിലിരുന്നു. അവൻ വേഗം ഡോറടച്ചു. എന്തായി കുട്ടിക്ക് അവൻ ചോദിച്ചു. പെട്ടന്നവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. ഓപ്പറേഷൻ കഴിഞ്ഞു പുറത്ത് കടത്തിയിട്ടില്ല. അവൾ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. അപ്പോളവൻ എന്തിനാ കരയുന്നെ എല്ലാം ഭേദമാകുമെന്ന് പറഞ്ഞു അവളുടെ ഇരു കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ