Chapter Title : നിർഭാഗ്യവാൻ 2 [Suru]

മണിക്ക് പ്രകാശും ഭാര്യയും എൻ്റെ ഓഫീസിനടുത്ത കടയിൽ വന്നപ്പോൾ ഞാനവരെ കണ്ട് സംസാരിച്ചതാണല്ലോ? എന്തിനാണ് മാഡം നുണ പറഞ്ഞെന്നെ പറ്റിക്കുന്നത്?
സുധി പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു. ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അവരെ കണ്ട് സംസാരിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് പോകുമ്പോളാണ് രേഖ പോകുന്നത് കണ്ടത്.
രേഖ ഇടിവെട്ടു കൊണ്ടവളെപ്പോലെ തരിച്ചിരുന്നു പോയി. കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്നോ ചെയ്യേണ്ടതെന്നോ അറിയാതെ അവളവിടെ ഇരുന്ന് വിയർത്തൊഴുകി. പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു പോയി. കുറെ കഴിഞ്ഞ് സുധി അകത്തുചെന്നു. അവൾ കിടക്കയിൽ ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ടവൾ തല പൊക്കി നോക്കി വീണ്ടും അതേപടി കിടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കരഞ്ഞു ചുവന്നിരുന്നു.
രേഖയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു തീകുണ്ഠം എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അരുതാത്തതെന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അടുത്ത കാലം വരെ ചക്കരേ എന്നു വിളിച്ചിരുന്ന തന്നെ മാഡം എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ തൻ്റെ നെഞ്ച് വെട്ടി പിളരുന്ന പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ഒന്നു രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് ഏട്ടന് ഈ മാറ്റം വന്നു തുടങ്ങിയതെന്നവൾ ഓർത്തു. എന്തായിരിക്കും കാരണം? അവൾ തല പുകഞ്ഞാലോചിച്ചു. ഒരു ഉത്തരം കണ്ടെത്താനവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. പ്രദീപുമായുള്ള തൻ്റെ ബന്ധത്തെപ്പറ്റി സുധിയേട്ടൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് തന്നെ അവൾ വിശ്വസിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. പല തവണ പ്രദീപ് വിളിച്ചെങ്കിലും അവൾക്കിഷ്ടമുണ്ടായിട്ടും ഓരോ ഒഴിവു കഴിവുകൾ പറഞ്ഞ് അതവൾ ഒഴിവാക്കി. എന്തോ പറയാൻ പറ്റാത്ത ഒരു ഭയം അവളുടെ മനസ്സിൽ കുടിയേറിയിരുന്നു. അതവനോടും അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. എങ്കിലും പ്രദീപിനെ കാണാതിരിക്കാൻ അവൾക്ക് പറ്റുമായിരുന്നില്ല അത്രക്കവനെ ഇഷ്ടമായിരുന്നവൾക്ക്.