Chapter Title : നിശാഗന്ധി 3 [വേടൻ]

മുത്തശ്ശി യാണോ എന്നറിയാൻ ഞാൻ രണ്ട് തവണ ഉറപ്പിച്ചു.. ല്ലാ അതാരോ....

ഞാൻ അവരിരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് നടന്നു, ഒപ്പമെത്തി അവർക്ക് മുഖേനയിരുന്നു
അവരെന്നെയൊന്ന് നോക്കി,

"" അമ്മ വല്ലതും കഴിച്ചായിരുന്നോ...?? ""

ഞനത് ചോദിച്ചതും ആ കണ്ണിൽ ഒരു വിഷമം, ന്തോ അങ്ങനെയൊരു വാക്ക് ആരിൽ നിന്നും കേൾക്കാത്തത് പോലെ ആ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു, ഞാൻ അവരേം താങ്ങി അടുത്തുള്ള ഹോട്ടലിലേക്ക് നടന്നു, അവർക്കാവശ്യം ഉള്ളതും വാങ്ങി കൊടുത്ത് ഞാൻ അവർക്കൊപ്പം അവിടിരുന്നു,

"" മോൻ കഴിച്ചോ... വല്ലോം... "" ആ ഷീണിച്ചകണ്ണുകൾ നിക്ക് നേരെ ഉയർത്തി അവരെന്നോട് തിരക്കി

"" ഞാങ്കഴിച്ചായിരുന്നു.. അമ്മ കഴിക്ക്. ""
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും വിശാലിന്റെ വിളി വന്നതും വരുവാ ന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവരോട് മതിയോ ന്ന് തിരക്കി ബില്ല് പേ ചെയ്തു, തിരിച്ചു അവരുടെ അടുത്തെത്തി ഒരു ഇരുന്നൂറ് രൂപയും കയ്യിൽ കൊടുത്തതും അവർ കരഞ്ഞോണ്ട് ന്റെ തലയിൽ തൊട്ട്..

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

"" നിയിത് എവിടെ പോയതാ.. പോകാനേരം അവള് നിന്നെ തിരക്കിയായിരുന്നു.. ""

അവനൊരു ദേഷ്യത്തോടെ ന്നോട് തിരക്കി,

"" ഞനൊന്ന് മുള്ളൻ പോയതാടാ ഉവ്വ്വേ... നീ വണ്ടിയെഡ്... ""

നേരെ വണ്ടി കോളേജിലേക്ക് വിട്ടു, ചെല്ലുമ്പോ അങ്ങനെ അധികം ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങളു നേരെ കാന്റീനിലേക്ക് വിട്ടു,
ഗോപിയേട്ടനോട് രണ്ട് ചായയും പറഞ്ഞു, ങ്ങള് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോ ഫോണിലേക്ക് ഒരു കാൾ...

"" പറയെടി നാശമേ... "" കാൾ എടുത്തതെ ഞാൻ പ്രാകി..

"" എവിടാടാ മുത്കാലാ നിങ്ങള്...? ""

ഹൈ വോൾടേജിൽ തിരിച്ചും കിട്ടി. വയറു നിറഞ്ഞു

"" ഞങ്ങള് ക്യാന്റീനിൽ... ഇങ്ങോട്ട് പോര്.. ""

ഒക്കേം ന്നും പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ചതും ഗോപിയേട്ടനോട് രണ്ട് ചായേം കൂടെ പറഞ്ഞൂ, അവളുടെ കൂടെ അപർണ്ണയും കാണും.

ന്റെ ഊഹം തെറ്റിയില്ല, കയ്യും പൊക്കി കേറി വരുന്നുണ്ട് നാറികൾ.. വന്നതേ ന്റെ ചായ എടുത്ത് അണ്ണാക്കിലേക്ക് ഒഴിക്കാൻ നിന്നവളോട് ദേ നിന്റെ ചായ ന്ന് പറയുന്നതിന് മുന്നേ അവളത് അകത്തേക്ക് കമത്തിയിരുന്നു. എന്നിട്ടൊരു ഇളിയും...

"" നീ കഴിഞ്ഞ