Chapter Title : നിശാഗന്ധി 7 [വേടൻ]

കയറി.

പോയോ ന്ന് എത്തി നോക്കുമ്പോളുണ്ട് പിന്നിൽ നിന്നൊരനക്കം.

"" രണ്ടാൾക്കും നല്ല ഷീണം കാണും... കുറച്ച് കഞ്ഞി എടുക്കട്ടെ.... ""

കക്ഷത്തിലെ പൊതി ഒന്നുടെ തിരുകി കയറ്റി താഴെ വെച്ച കവർ കയ്യിലെടുത്ത് മുന്നോട്ട് നടന്ന് വിശാല് ചിരിച്ചതും, ഒരു തോഴി കൊടുക്കാൻ നിക്ക് അധികനേരം വേണ്ടി വന്നില്ല.. കുബേരൻ സിനിമയിൽ മണി ചേട്ടൻ പറന്ന് പോകുന്ന പോലെ അവനെ സുരക്ഷിതമായി അടുക്കളയിൽ എത്തിക്കാൻ നിക്ക് കഴിഞ്ഞു.

ന്തോ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. കൂടെ ഒരു തെറിയും..

"" ഒക്കെ... സേഫ് ലാൻഡിംഗ് ആണ്.. "" ഞനൊന്ന് എത്തിനോക്കി പറഞ്ഞതും ന്റെ മുടി പിന്നിലേക്ക് വലിഞ്ഞതും ഒന്നിച്ചു..

"" ആഹ്ഹ്...ടി.... മുടി.... മുടി.... "" തല പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു നീട്ടി അവളെന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി,

'" നിയെന്നെ ഒറ്റുമല്ലേടാ.. "" ന്നും ചോദിച്ചു ന്റെ കഴുത്തിൽ കുത്തി പിടിച്ചു,

"" ഞാൻ... ഞാനതിനൊന്നും... ന്നും പറഞ്ഞില്ലാലോ... ഉള്ളത്... ഉള്ളതല്ലേ പറഞ്ഞെ...""

അവളുടെ കൈ ഞാൻ തട്ടിയെറിഞ്ഞു. ഉടനെ മുഖവും കോട്ടി അവളകത്തേക്ക് ഒറ്റ പോക്ക്..

ചെന്നിടപ്പെട്ടില്ലേ പണി പാളുന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ അവൾക്ക് പിന്നാലെ വെച്ചു പിടിച്ചു..

"" സ്റ്റോപ്പ്‌... എങ്ങോട്ടേക്കാണാവോ....?? "" അവളുടെ പിന്നാലെ വെച്ചു പിടിച്ചതും മുന്നിലൊരു കൈ. തല ഞാൻ ചെരിച്ചു,

""മോപ്പോട്ടാ..."" ഞാനോറ്റ വാക്കിലുത്തരം കൊടുത്ത് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞതും അത് വീണ്ടും അങ്ങനെ തന്നെ.

"" ഓഹ് ഹോ.... ന്നാ ഞാനും വരാം... "" വിടില്ല ന്നുള്ള ഉദേശത്തോടെ നിൽക്കുന്ന അക്ഷരയെ ഞാൻ നോക്കി,

"" ഓഹ് വേണ്ട....

കാലുണ്ട്..ഒറ്റക് പൊക്കോളാം.. "" ഞനൊന്ന് ഇളിച്ചു കൈ ക്രോസ്സ് കടന്നു.

അപ്പോ ദോണ്ട പിന്നേം കൈ..

"" ഇനിയെന്താ....?? "" ഞാൻ അരിശത്തോടെ ചോദിച്ചതും അവരൊന്ന് പതുങ്ങി ചിരിച്ചു.

"" ഇനിയൊന്നുല്ല..!! പക്ഷെ....

നിന്നെയിനി കല്യാണം കഴിയാണ്ട് ഈ ഭാഗത്തേക്കേ കണ്ടു പോകരുതെന്നാണ് മുകളിന്നുള്ള ഓഡർ... ""

"" ഓഹ് അപ്പൊ ജപ്തിയാണല്ലേ... ""

"" ആഹ്ഹ് അതെ.... "" അക്ഷര ന്റെ മുന്നിൽ കൈ കെട്ടി,

"" മ്മ്... പിന്നെ...