Chapter Title : നിശാഗന്ധി 8 [വേടൻ]

"" ചേട്ടാ അവൻ ഡിക്കിയിലുണ്ട്.. ആരേലും കണ്ടാ പ്രശ്നമാകല്ലോ ന്നോർത്ത് കേറിയതാണെന്ന്.. ""

ഞാൻ സത്യത്തിൽ തലക്ക് കൈ കൊടുത്ത് പൊയ്, ഇത്രേം ബോധമില്ലാത്തവനുവേണ്ടിയാണല്ലോ ഞാനി കളിയെല്ലാം കളിക്കുന്നെ..

"" നിനക്ക് വേറെ ആരേം കിട്ടിയില്ല.. ല്ലേ... ""

ന്ന് മാത്രം ഞാനവളോട് ചോദിച്ചു കാറിന്റെ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു. ചുറ്റുമോന്ന് നോക്കി ഡിക്കി തുറന്നു..

"" നിനക്കൊക്കെ ന്താടാ കഴക്കുന്നുണ്ടോ...?? അതോ വയ്യേ.... ""

ഡിക്കിയിൽ നിന്ന് ഒരു ഇളിയോടെ പുറത്തേക്ക് വന്നവന്റെ നടു നോക്കി രണ്ടെണ്ണം കൊടുത്ത് ഞാൻ മുരണ്ടു,

"" ആരേലും.. വരുന്ന് കരുതി കേറീതാളിയാ.. പക്ഷെ ലോക്ക് ആയിപോയി.... വെറുതെ നിന്നെ വിളിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പികണ്ടല്ലോ ന്ന് കരുതി... ഈ.... ""

അവന്റെ മറുപടിക്ക് ഒരു ചവിട്ടും കൂടെ കൊടുത്ത് ഞാൻ അവനെ അകത്ത് കയറ്റി.

അകത്തു കയറിയതും

"" മോളെ ശ്രെയേ..നീ പേടിച്ചോടാ....""

അവനവളെ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു, ഉടനെ കിട്ടി അവന്റെ കരണം പുകച്ചൊന്ന്.

ഓഹ് ഇപ്പോ തൃപ്തിയായി...

"" നീ കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോമൽ....?? ""

ഒറ്റ ചോദ്യം.. ഞാൻ അല്പം മാറി നിന്നു. ഇല്ലേ എനിക്കും കിട്യാലോ..

നിനക്കുള്ളത് വീട്ടിൽ ഉണ്ട്.. അവിടുന്ന് കിട്ടും

ന്ന് മനസാക്ഷി വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ടു, പേടി തോന്നി ങ്കിലും വക വെച്ചില്ല. ദിവസം കിട്ടുന്ന കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ചാ പോരെ

"" ഇല്ല മോളെ... ഇല്ല. ഞാങ്കുടിച്ചിട്ടില്ല...

ചിലപ്പോ കാറ്റ് വീശുന്നെന്റെ ആവും...ഇവിടുത്തെ കാറ്റിനൊരു മദ്ത്തിന്റെ മണം...

അല്ലേടാ.. ""

അവനെന്നെ ദയനീയമായി നോക്കി, പക്ഷെ ഞനൊന്നും മിണ്ടില്ല,

'" ഞനൊരു കാര്യം രണ്ടിനോടും കൂടെ പറയാം...

ഇവിടെ കിടന്ന് ഒച്ചവെച്ചു നാട്ടുകാരെ മൊത്തം അറിക്കരുത്... അറിയിച്ചാ നിന്റെ കല്യാണോം.. ഇവന്റെ അടിയന്തരവും ഒന്നിച്ചു നടക്കും.. കേട്ടല്ലോ... ""

അത്രക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു രണ്ടിന്റേം ശബ്ദം. ഇതിനൊക്കെ വിവരം ഇല്ലാത്തതാണോ അതോ അങ്ങനെ ഇല്ലെന്ന് കാണിക്കുന്നതാണോ...ഞാൻ നേരെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു,

"" നിയിത് എങ്ങോട്ടാ... ആരേലും കാണുന്നേന് മുന്നേ പോവാം... വാ... ""

പിന്നിൽ നിന്നും അവന്റെ ശബ്ദം..

"" കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരേമ്പോക്കിയേ വിളിച്ചോണ്ടും വരട്ടെ... നീയാ