Chapter Title : നിശാഗന്ധി 8 [വേടൻ]

നമ്മുടെ കയ്യി നിന്നെന്ന് വരൂല.. അതാ..... ""

അവര് തലക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത് തിരിച്ചു നടന്നു,

""സ്റ്റെഫി... വിശേഷം പറയാനുണ്ട്.. പോയി ഫ്രഷായി വാട്ടോ..""

മുന്നിലേക്ക് നടന്നൊരു ചേച്ചി അവളെ വിളിച്ചതും അവളൊന്ന് ചിരിച്ചു തലയാട്ടി.

അത് നോക്കി നിൽകുമ്പോളാണ് കയ്യിൽ നിന്നൊരു വേദന...

"" കണ്ടാ ഞാനന്നേ പറഞ്ഞതാ ഫ്ലാറ്റൊന്നും കൊടുക്കണ്ടാന്ന്... ഇപ്പൊ സമാധാനയില്ലേ..

വാ നടക്കങ്ങോട്ട്... ""

അവളുള്ള ദേഷ്യമെല്ലാം ചവിട്ടി മേധിച്ചു മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഒപ്പം എത്തിയതും അവളാ ബെല്ലടിച്ചു. ഒരുപാട് നേരം അടിച്ചിട്ടും തുറക്കാതെ വന്ന കതക് കണ്ടപ്പോ ദേഷ്യം തോന്നി. ഞാൻ അവന്റെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു.

"" ഹാ ന്താടാ...?? "" ഫോൺ എടുത്തതും അവന്റെ ശബ്ദം.

"" നീയെവിടാ ഫ്ലാറ്റിൽ ഇല്ലേ... ഇതിന്റെ കീ എവിടാ വെച്ചിരിക്കണേ...

ഞങ്ങള് വെളിയിലുണ്ട്.. ""

ദേഷ്യം കടിച്ചു പിടിച്ചു ഞാൻ അത്രേം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

"" അയ്യോടാ... ഞങ്ങള് വെളിയിലാണല്ലോ.. നിങ്ങള്‌ നിക്ക് ഞങ്ങളു ദേ ഇപ്പോ വരാം... ""

ഞാൻ ഫോൺ കട്ടാക്കി പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു, അവളൊന്നും മിണ്ടില്ല, നേരെ അവിടെ സ്റ്റൈയറിൽ ഇരുന്ന്.. കൂടെ ഞാനും.

സമയം നീണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നു, ഒരു രണ്ട് മണിക്കൂർ ഞങ്ങൾ വെളിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.

മനുഷ്യന് വരുന്ന ഓരോ എടപാട്..

ലിഫ്റ്റ് ഇറങ്ങി വരുന്നവരെ കണ്ടതും നിക്ക് അങ്ങോട്ട് പൊളിഞ്ഞു കേറി, കാരണം യാത്ര ചെയ്ത് ഷീണിച്ചു വന്നതാണ് ഞങ്ങൾ, ഒന്ന് കിടക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല, അതിന്റെ എല്ലാ ദേഷ്യവും ന്നിലേക്ക് വന്നു.

അത് കണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു സ്റ്റെഫി ന്റെ കയ്യിൽ പിടിമുറുക്കി, വേണ്ടെന്ന് കണ്ണ് കാണിച്ചു.

"" നിങ്ങള്‌ വന്നൊരുപാട് നേരായില്ലേ... ഞങ്ങളൊന്ന് പുറത്തോട്ട് ഇറങ്ങിയതാ.. വാ... ""

ഞങ്ങളെ കണ്ട് രണ്ടാളുമൊന്ന് ചിരിച്ചു ഒപ്പം ഞങ്ങളും, പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവര് നേരെ ഡോർ തുറന്നു. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഞാനൊന്ന് നിന്നു. കൂടെ സ്റ്റെഫിയുടെ കൈ ന്റെ കയ്യിൽ അമർന്നു...

കാരണം... അത്രേം വൃത്തിയോടും, അടുക്കോടും കൂടിയവൾ നോക്കിയിരുന്ന ഫ്ലാറ്റിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് ചങ്കോന്ന് പിടഞ്ഞു.

നിക്ക് ഏത് നേരത്താണോ ഇവരോട് ഇവിടെ നിന്നോളാൻ