Chapter Title : നിശാഗന്ധി 8 [വേടൻ]

അതേതായാലും നന്നായി ഇല്ലേ ഇന്ന് ഇവന്റെ കാര്യത്തിൽ അമലൊരു തീരുമാനം ആക്കിയേനേ... പിന്നെ...വെള്ളം അടിച്ചാ സ്വന്തം തന്തയോട് പോലും നിങ്ങളാര മനസിലായില്ലല്ലോ ന്ന് ചോദിക്കുന്ന വിശാലിന് ഇതൊന്നും കുത്തരിയല്ല ന്നുള്ളത് മറ്റൊരു തുണിയുടക്കപ്പെടാത്ത സത്യമാണ്.

ഏകദേശം പതിനെട്ടു കിലോമീറ്റർ കടന്നതും ഞങ്ങൾ ലൈറ്റ് കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഒരു ചെറിയ വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തി.

അമൽ പുറത്തിറങ്ങി ആരെയോ ഫോണിൽ വിളിച്ചു, ഞാൻ കയ്യിലെ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി സമയം 9 കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളായിരുന്നു, കുറച്ചൂടെ കഴിഞ്ഞിട്ട് വന്നാ മതിയാരുന്നു. ഒരു ഒളിച്ചോട്ടത്തിന്റെ സമയം ആയില്ല..

"" ടാ... വീടെത്തി. എണ്ണിക്ക്.. ""

അപ്പുറം ചെന്ന് ഡോർ തുറന്നതും അവൻ ന്റെ മേലേക്ക് വീണു. ഒന്ന് മൂരി നിവർന്നവൻ ന്നെയൊന്ന് നോക്കി വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി

"" അപ്പോ ശെരിയളിയാ... നാളെ കാണാം..

ബൈ.... ""

എനിക്കൊരു സലാം തന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്ന ആളുകളുടെ കൂടെ വിശാലും കയറി,

ഏഹ്... നടന്നത് മനസിലേക്ക് കൊണ്ട് വരുന്നതിനു മുന്നേ അവൻ അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു.

ഈ നാറിടെയൊരു കാര്യം..ഞാൻ തലയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്ത്,

ഇനി സ്വന്തം തന്തയാണെന്ന് കരുതി വേറെ വല്ലോരേം കേറി അച്ഛന്ന് വിളിക്കോ ആവോ..

അമലിനോട് വണ്ടി കുറച്ച് പിന്നിലേക്ക്മാറ്റിയിട്ടു അവിടെ തന്നെ നിന്നോളൻ പറഞ്ഞു,

"" അളിയാ... വേണേ ഞങ്കുടെ വരാം... ഒരു ധൈര്യത്തിന്.... ""

ഒന്നും വേണ്ടായേ ന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ കൈ കൂപ്പി,

"" പൊന്നളിയാ മണ്ടത്തരമൊന്നും കാണിച്ചു കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കരുത് ഞാവരണവരെ.. ""

ഒരുത്തനെ സഹായത്തിനു വിളിച്ചത് അബദ്ധം ആയി ഇരിക്കുമ്പോളാ ഇവൻ... ഞാൻ പതിയെ അകത്തേക്ക് നടന്നു. അവനിത് എവിടെ പോയതാണോ.. ന്തോ..??

അപ്പോളേക്കും സ്റ്റെഫിയുടെ കാൾ എത്തിയിരുന്നു...

"" എപ്പോ പോയതാ സിദ്ധു....വരാറായില്ലേ...?? അതോ ഇന്നിനി ഇല്ലേ ഇങ്ങോട്ട്... ""

കട്ട കലിപ്പിൽ ആണ് ചോദ്യം. ഞാൻ പോയത് വെള്ളം അടിക്കാൻ ആണെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം.. പക്ഷെ വൈകി ന്നതാണ് ഇപ്പോളത്തെ പ്രശ്നം. കാരണം ഞാൻ വന്നിട്ടേ അവള് വല്ലതും കഴിക്കു..

"" ഇല്ല... ദേ ഞാനിപ്പോ വരും... അല്ല നിനക്ക് ബിരിയാണി