Chapter Title : നിശാഗന്ധി 9 [വേടൻ]
കളിയെല്ലാം വിട്ട് ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചതും നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ആ വാതിൽ നിക്ക് മുന്നിൽ തുറന്ന്, ഒപ്പം കരഞ്ഞു കലങ്ങി വിറച്ച ശരീരവുമായി പെണ്ണെന്റെ നെഞ്ചിലെക്ക് ആർത്തലച്ചു വീണു..
"" വാ... വാവേ.. നിക്ക്.. നിക്ക് പേടിയാ... ""
അവളെന്നെ വീണ്ടും ചുറ്റി വരിഞ്ഞു ആഴത്തിൽ കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു.
"" പേടിക്കണ്ട... ഞാനില്ലേ... ""
അവളെയൊന്ന് അശ്വസിപ്പിച്ചു ഞാനാ മുടിയിൽ തഴുകി, ഇപ്പോളെങ്ങാനും ഞാനാ അത് ചെയ്തെന്ന് അവളറിഞ്ഞാ, ന്നെ ഉയിരോടെ മേലേക്ക് എടുക്കാം..
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
അവളെയുമെടുത്ത് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കയറുമ്പോളും കണ്ണുകളടച്ചു ന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിച്ചേർന്നു കിടക്കുകയാണ് പെണ്ണ്.. അവളെ കിടത്തി ഞനൊന്ന് നിവാരൻ പോയതും അവളെന്റെ കൈയെടുത്താ നെഞ്ചിൽ ചേർത്തു വെച്ചു..
""ങ്ങും പോവല്ലേ വാവേ.. നിക്കോറ്റക്ക് പേടിയാ ഇവിടെ... ""
ദയനീയതയിൽ ന്നെ നോക്കി വിറകൊള്ളുന്ന ആ മുഖം കയ്യിൽ ഞാൻ കോരിയെടുത്തു.
"" ഇല്ല ഞാനെങ്ങും പോണില്ല.. "" ഞാനവളുടെ പിടി വിടുവിക്കാതെ അവൾക്കൊപ്പം ആ ബെഡിലേക്കിരുന്നു..
"" ഞനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ..... "" അവളെന്നെയൊന്ന് നോക്കി,
ഞാൻ ന്താന്ന് ചോദിച്ചതും.
"" സംഭവം നൈസ് ആയിരുന്നു... പക്ഷെ സൗണ്ട് എഫക്ട് ൽ പോയി.. ചിലും ചിലും ശബ്ദമിടുന്നു..ലൈറ്റ് ഓണാക്കി ഓഫാക്കുന്നു... ഇയ്യാളാര് മിന്നാമിനുങ്ങോ..!
അല്ല..അതിന്റെ കൂടെ ന്തോന്ന് മാക്രി കരയാൻ പോണ പോലൊരു ഒച്ച... ""
അവളെന്റെ കൈ വിടുവിച്ചു കൊണ്ട് ആഞ്ഞു ചിരിച്ചു. ചമ്മിയ മുഖവുമായി ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു പൊയ്..
അപ്പോളേക്കും തെല്ലോന്ന് വിടാതെ അവൾ ചിരിയുടെ ആക്കവും കൂട്ടി.
"" അച്ചോടാ... വാവക്ക്
💬 Comments
View all comments