Chapter Title : നിഴലായി

ഹോസ്റ്റലില് വാര്ടെന് കണ്ടു മടങ്ങുമ്പോള് അച്ഛന് പറഞ്ഞു " പിന്നെ റാഗ്ഗിംഗ് ഒക്കെ ചെറിയ രീതിയില് ഉണ്ടാകും, അതൊക്കെ ഒരു തമാശ ആയി എടുത്താല് മതി, മാര്ക്ക് കുറവായത് കൊണ്ട് എത്ര ആളുകളുടെ കയ്യും കാലും പിടിച്ചു കിട്ടിയ സീറ്റ് ആണെന്ന് അറിയാലോ?" ഞാന് വെറുതെ തല ആട്ടി കൊടുക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. "അങ്കിള്" പെട്ടെന്ന് അച്ഛനെ ആരോ പുറകീന്ന് വിളിച്ചു. "അല്ലാ ആരിത്, വിനയനോ? എന്താ ഇവിടെ"? "അങ്കിള് ഞാന് ഇവിടെ രണ്ടാം വര്ഷം ആണ്. അങ്കിള് മറന്നു പോയോ"? "ഒരു കൊല്ലം മുന്നേ കണ്ടതല്ലേ, ഞാന് അതോര്ത്തില്ല.. നീ ഇവിടെ ഉള്ളത് നന്നായി." " ഡാ സാഹില്! നിനക്കറിയില്ലേ വിനയനെ? മാവിങ്ങളെ ശരത്തിന്റെ മോന്?" ഞാന് അറിയുമെന്നോ, അറിയില്ലെന്നോ പറഞ്ഞില്ല, അപോഴത്തെ എന്റെ മാനസികാവസ്ഥ അതൊന്നുമല്ല. എനിക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമില്ലാതെ ആണ് അച്ഛന് കോയമ്പത്തൂര് ഇലെ ആ കോളേജില് എനിക്ക് അഡ്മിഷന് എടുത്തത്. അല്ലാ എന്റെ പ്ലസ് ടു മാര്ക്ക് വെച്ച് നോക്കുമ്പോള്, അവിടെയെങ്കിലും കിട്ടിയല്ലോ എന്നാശ്വസിക്കാനെ അച്ഛന് കഴിയു. പക്ഷെ എനിക്ക് എന്റെ നാടിനെ വിട്ടു പോന്നതിന്റെ സങ്കടവും. "എടാ, നിനക്കറിയില്ലേ എന്നാ ചോദിച്ചത്?" "ആ എനിക്കറിയാം"! " അങ്കിള്, അവന് നുണ പറയുകയാ, ഞങ്ങള് തമ്മില് പരിചയം ഇല്ല, പക്ഷെ രണ്ടാള്ക്കും അറിയാം ആരാണെന്ന്, അല്ലേടാ കുട്ടാ"! അന്നാണ് ആ വിളി ഞാന് ആദ്യമായി കേള്ക്കുന്നത്... പിന്നീടങ്ങോട്ട് എന്നും കേള്കാന് കൊതിച്ച വിളിയും അത് മാത്രമായിരുന്നു... " wanna be my chamak chalo" പെട്ടെന്ന് mobile അടിച്ചപോലാണ് പരിസര ബോധം