Chapter Title : ഞാൻ ചാർളി 5 ഇടവേള കഴിഞ്ഞ്

കേറി ഒണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കും മുന്നെ നിങ്ങടെ നാട്ടുകാരിയായ ഇതിനോട് ചോദിക്ക് എന്തിനാ എന്നെ വെറുതെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത് എന്ന്. വായും പൂട്ടി നിൽക്കാതെ അങ്ങോട്ട് പറയുന്നുണ്ടോ നി എന്ന് അവളോടും പറഞ്ഞു. അപ്പോ അവൾ കിട്ടിയ അവസരം കണക്ക് പറഞ്ഞു എന്റെ വുഡ് ബി ആണ് ഒന്ന് വീട്ടിലോട്ട്‌ ആക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിന് ആണ് എനിക്ക് സങ്കടം വന്നത് എന്ന്.

നേരത്തെ കോളറിൽ പിടിച്ച മഹാൻ ഉടനെ മോനെ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കണ്ട പിള്ളാർ ഇങ്ങനെ വെറുതെ കുട്ടികളെ പോലെ നടുറോഡിൽ വെച്ച് വഴക്കിടുവാണോ...?.. അവളൊരു കുഞ്ഞല്ലെ മോൻ കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടാക്കും മോള് കയറിക്കോ എന്നും പറഞ്ഞ് അവർ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. അപ്പോ എന്റെ ചിന്ത ഇതായിരുന്നു. അവളൊരു കുഞ്ഞല്ലെ ഒന്ന് പോട മൈരെ ഇത് കുഞ്ഞല്ല തേപ്പ് പെട്ടിയാണെട മര പ്പട്ടി.... അപ്പോഴേക്കും എന്തോ വലിയ അധികാരത്തിൽ അവളെന്റെ വണ്ടിയിൽ കയറി. എനിക്കെന്തോ എത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും അവളെ പഴയത് പോലെ കാണാൻ തോന്നിയില്ല. ആരെങ്കിലും വഴിയേ പോകുന്ന തേപ്പ് വിളിച്ച് തേപ്പിക്കുവോ....

ഇപ്പൊ തന്നെ കുറെ ആയി. ഉമ്പിയ ഒരു തേപ്പ് കാരി....

ഞാൻ: എന്തൊന്നെടി നിനക്ക് നാണം ഇല്ലെ എന്നെപോലെ സ്റ്റാറ്റസ് ഇല്ലാത്തവന്റെ കൂടെ യാത്ര ചെയ്യാൻ.

വാവ: ഇല്ല എന്തെ,... ഇക്ക എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കണം എന്നിട്ട് ഇക്ക എന്ത് വേണേലും തീരുമാനിച്ചോ.

ഞാൻ: എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട ഞാൻ വേണെ ഇവിടെ വെച്ച് നിന്റെ കാലു പിടിക്കാം. വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ മനസ്സ് ഇളക്കരുത്. അതിൽ നിന്റെ കഴിവ്