Chapter Title : ഞാൻ ജോസഫ് ഇത് എന്റെ കഥ [Grey]

അല്ല നല്ല അന്തിക്കള്ളു  ആണെന്ന് പിന്നെ മനസിലായി

മത്തായി  :  അല്ല എന്റെ പെണ്ണ് ഇന്ന് നേരത്തെ എത്തിയല്ലോ, സാധാരണ ഞാൻ ഇരുന്നു വേര് ഇറങ്ങുന്നതല്ലേ  പതിവ് ?

വനജ   :   ഇന്ന് അങ്ങേരു നേരത്തെ പോയി, എന്തോ അതായ്‌വശ്യം ഉണ്ടെന്നോ മറ്റോ. പിള്ളരെ ഞാൻ ഇന്നലെ അവരുടെ ചിറ്റപ്പന്റെ വീട്ടിൽ വിട്ടു അവർക്ക് അവിടെ കളിയ്ക്കാൻ ആൾ ഉണ്ടല്ലോ.

മത്തായി : നിനക്ക് കളിയ്ക്കാൻ ഇവിടെയും! അല്ലെ?

വനജ   :  അതെ അതെ കളിക്കാനും കിളക്കാനും കുളിക്കാനും എല്ലാത്തിനും പറ്റിയ ഒരാൾ ഇവിടെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം

മത്തായി :  പിന്നെ അല്ല!  അല്ലാ... ഇന്നലെ രാത്രി എന്തായിരുന്നു?  നിന്നെ എടുത്തു പൊക്കി അടിച്ചോ?

വനജ   : ഉവ്വ സ്വയം പൊക്കാൻ കഴിവില്ല എന്നെ പൊക്കി അടിക്കാൻ!   ഇന്നലെ മൂക്കറ്റം കുടിച്ചിട്ടാ വന്നത് വന്ന പാടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരു പരാക്രമം ആയിരുന്നു ഒച്ചയും ബഹളവും.  പിളേളര് ഇല്ലാഞ്ഞത് ഭാഗ്യം. തുണി പോലും ഊരിച്ചില്ല അറിയാമോ മത്തായിച്ചാ......  എനിക്ക് ഒന്ന് നനയുന്നതിന്  സമയം പോലും തരാതെ  തുപ്പൽ തേച്ചു കുത്തി കയറ്റി. കയറ്റിയതും ഇറക്കിയതും ഒരുമിച്ച് ആയിരുന്നു.  എന്നിട്ട് പട്ടിയെ പോലെ മാറി കിടന്നു. ഞാൻ കൊറേ കരഞ്ഞു.

മത്തായി :  പെണ്ണെ നീ കരയല്ലേ!  ഞാൻ ഇല്ലേ നിനക്ക് നിനക്ക് കൊതി തീരും വരെ ഞാൻ തരില്ലേ?

മത്തായി വനജയുടെ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും ചുണ്ടിലും കവിളിലും ഒക്കെ തുരു തുരാ ഉമ്മ വച്ചു  വനജ മത്തായിച്ന്റെ  മേലേക്ക് തളർന്നു വീണു മാതാഅച്ചൻ വനജയുടെ കഴുത്തിലും ചെവിയിലും നാവു കൊണ്ട് നക്കാൻ തുടങ്ങി. വനജയുടെ മുടി മത്തായി അഴിച്ചിട്ടു. മുടി കൈ വച്ച് വലിച്ചു  അലോങ്കോലം ആക്കി അവളെ ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ ആക്കി.  അവളുടെ നെറ്റിയിലെ സിന്ദൂരം കൈ വച്ച് തുടച്ചു നെറ്റിയിലെ പൊട്ടു മായ്ച്ചു. പതിയെ അവളുടെ ചുണ്ട് കടിച്ചു. വനജ പയ്യെ പ്രാവിനെ പോലെ കുറുകാൻ തുടങ്ങി മത്തായി അവളുടെ മുഖം മുഴുവനും മണക്കാൻ തുടങ്ങി പതുക്കെ അവന്റെ കൈ അവളുടെ ചന്തിയിൽ