Chapter Title : ഞാൻ ജോസഫ് ഇത് എന്റെ കഥ [Grey]

പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു അവ രണ്ടും ദണ്ട് വശത്തേക്ക് അകത്തി.

വനജ   : മത്തായിച്ചാ,  എനിക്ക്  വയ്യ മത്തായിചാ  എന്നെ എന്തേലും ഒക്കെ ചെയ്യ് കൊതി അയ്യിട്ട വയ്യ!

മത്തായി : നമുക്ക് ഒരുപാട് സമയം ഇല്ലേ പെണ്ണെ നിന്നെ ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ  ചെയ്യാൻ പോൺ എന്ന് കണ്ടോ നീ

വനജ   : മത്തായിച്ചാ, നമുക്ക് ഈ തുണി ഒന്നും വേണ്ട മത്തായിച്ചാ... എല്ലാം ഊരി കളയാം. നമുക്ക് തുണി വേണ്ട.

മത്തായിച്ചന് എന്നെ തുണി ഇല്ലാതെ കാണാൻ ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആണെന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞെ? മത്തായിച്ചന് എന്നെ കാണണ്ടേ? എന്റെ പൊന്നെ

എന്നെ തുണി ഇല്ലാതെ സ്നേഹിക്കും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ?  സ്നേഹിക്ക് മത്തായിച്ച സ്നേഹിക്കു

വനജ ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ മത്തായിച്ചനോട് കെഞ്ചാൻ  തുടങ്ങി

മത്തായി : എന്റെ പൊന്നിന് എന്താ പറ്റിയെ നിന്റെ മത്തായിച്ചൻ ഇല്ലെടി നിനക്ക് ഇന്ന് നിന്നെ സ്വർഗം കാണിച്ചിട്ടേ മത്തായിച്ചൻ ഇവിടുന്നു വീടു

വനജ   : മത്തായിച്ചാ, വാ മത്തായിച്ചാ. എന്നെ എന്തേലും ഒക്കെ ചെയ്യ്  എനിക്ക് പ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു ഞാൻ ഇപ്പൊ എന്റെ മത്തായിച്ഛനെ വലിച്ചു  കീറും.

മത്തായി അവളുടെ സാരി ഊറി ദൂരെ എറിഞ്ഞു അവൾ ആകെ വിയർത്തു നനഞു  മുലകൾ ആ ബ്ലൗസ്  ഇപ്പൊ പൊട്ടി വെളിയിൽ വരൂ എന്ന രീതിയിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങി ആ പച്ച ഞെരമ്പുകൾ കൂടുതൽ വലുതായ പോലെ തോന്നി അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ പൊട്ടി രക്തം പൊടിഞ്ഞു  അവർ ആ രക്തം പരസ്പരം പാനം ചെയ്തു ഉമിനീര് പോലും എന്റെ നിന്റെ എന്ന വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെ പരസ്പരം ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി ആര് ആദ്യം കുടിച്ചു തീർക്കും എന്ന വാശിയിൽ അവർ കെട്ടി പുണർന്നു നാവുകൾ യുദ്ധം ചെയ്തു പല്ലുകൾ കൂട്ടി മുട്ടി മൂക്കുകൾ ശ്വാസം പങ്കു വച്ചു  അവരുടെ ശ്വാസം ഒന്നായി തുടങ്ങി.

തുടരും…