Chapter Title : ഞാനും എന്‍റെ ചേച്ചിമാരും [രാമന്‍]

തൊടണ്ടിവന്നു. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുന്നിൽ കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ നേരെ അവിടെനിന്നും തിരിഞ്ഞു. ഇറങ്ങാൻ നേരം ദേവൂചേച്ചി കേറിവന്നു.

"ഡീ അച്ചു അവൻ മനപ്പൂർവം ചെയ്തതൊന്നുമല്ലല്ലോ, അവൻ അവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങി പോയതാ" ദേവു എന്നെ ന്യായീകരിക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ നേരെ റൂമിലേക്ക് പോന്നു.

"നീയാണ് അവന് വളം വെച്ച് കൊടുക്കുന്നത്" ബെഡിൽ കിടന്നപ്പോഴും കിച്ചണിൽ ദേവുവിനോട് തകർക്കിക്കുന്ന അച്ചു വിന്റെ ഒച്ചയായിരുന്നു. രണ്ടുപേരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പറയുന്നുണ്ട്. എന്ത് പറഞ്ഞാലും കുറച്ചു നേരമേ അവരുടെ പിണക്കം ഉണ്ടാകാറുള്ളു. അത് കഴിഞ്ഞാൽ അവർ സെറ്റ്. പക്ഷെ എനിക്കാണെങ്കിൽ നേരെ തിരിച്ചാണ് ഞാൻ കുറേ നേരം പിടിച്ചു നിൽക്കും ദേഷ്യം ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല. എന്റെ വ്യക്തിത്വം ആതിന് സമ്മതിക്കില്ല.

റൂമിൽ കേറി ഞാൻ വാതിൽ അടച്ചു. കണ്ണുനിറച്ചതുകൊണ്ട് എന്തായാലും അവൾ ഇങ്ങട്ട് കേറി വരുമെന്നത് ഉറപ്പാണ്. ഡോർ തുറക്കുന്ന സൗണ്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ കണ്ണിൽ വെള്ളം നിറച്ചു നിൽക്കലോ. അല്ലെങ്കിൽ കള്ളത്തരം അവൾ കണ്ടുപിടിക്കും.

ഡോറിന് ഓപ്പോസിറ്റ് ആയിട്ടാണ് ഞാൻ കിടന്നത്. ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തത് ഭാഗ്യം അല്ലെങ്കിൽ വെറുതെ കിടക്കേണ്ടി വന്നേനെ. വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്നപ്പോൾ റോഷന്റെ മെസ്സേജ് ഉണ്ട്.

"കുഴിയെടുക്കാൻ ഞാൻ വരണോ". തെണ്ടിക്ക് എന്റെ ശവം കാണാഞ്ഞിട്ടാണ് ഒരു ഇളിച്ച സ്മൈലി ഇട്ടു. അവൻ ഓൺലൈനിൽ ഇല്ല. കുറച്ചു നേരം ഇൻസ്റ്റയിൽ നോക്കിയപ്പോഴേക്കും ഡോർത്തുറക്കുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടു. നേരെ ഫോൺ ഓഫ്‌ ചെയ്ത്. മുഖത്തു സെന്റി വാരി വിതറി.
അവൾ നടന്നടുത് എന്റെ ബെഡിൽ കേറി ഇരുന്നു എന്റെ തലയിൽ ഒന്ന് തലോടി.

"കിച്ചൂ.... " ഞാൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പോയില്ല എന്നെ കുറേ ചീത്ത വിളിച്ചതല്ലേ.

"ഡാ കിച്ചൂ സോറി. ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദേശിച്ചത്‌ പറഞ്ഞതല്ല. നിനക്കറിയാലോ കൊറോണ കാരണം എത്ര ആളുകളാ മരിക്കുന്നതെന്ന്. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഞങ്ങൾ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും നീ പറ"

ചിലമ്പിച്ച സ്വരത്തിലായിരുന്നു അവൾ അത് പറഞ്ഞത്. അവള് കരയണോ ഏയ്...ഈ കാര്യത്തിന് അവൾ കരയോ?
അവള് കരഞ്ഞാൽ എനിക്കും സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല. എങ്ങലടിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ കരയാണെന്ന് തോന്നി ഞാൻ വേഗം