Chapter Title : ഞാനും സഖിമാരും [Thakkali]

എണ്ണത്തിനും നാണം  മാനം  ഉളുപ്പ്  എന്ന വാക്കിൻറെ  അർഥം പോലും  അറിയാത്ത  ടീമ്സ്  ആണ്

എന്നിട്ടും വിടാൻ ഭാവം ഇല്ല ജിഷ്ണ ചോദിച്ചു “എന്താടാ അതിലെ ആർക്കും വരാൻ  പാടില്ല എന്നുണ്ടോ?” ഞാൻ തൊഴുതു കൊണ്ട്  പറഞ്ഞു  “അതിലൂടെ ആകെ ശ്രീധരൻ ചേട്ടൻ പശുവിനെ ഗ്രൗണ്ടിൽ  കെട്ടാൻ പോകുന്നത്  അല്ലാതെ വേറെ ആരും പോകുന്നത്  ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.” “പിന്നെ നട്ടുച്ചക്ക് അതിലെ ആരും വരില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചു. ഞാൻ ക്ലസിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന്  ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് മാത്രേ നോക്കിയുള്ളൂ.”

ലക്ഷ്മി  പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ലൈബ്രറിയിൽ ഞാവലും  പറിച്ചു  തിന്നു എളുപ്പത്തില്  ഇതിലെ വന്നതാ  അപ്പോളാണ് ആരോ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്  കുറച്ചു കൂടി ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങി കുറ്റിച്ചെടിക്ക് ഇടയിലൂടെ ഷർട്ട് കണ്ടപ്പോൾ നീയാണെന്നു മനസ്സിൽ ആയി  മൂത്രം ഒഴിക്കുവായിരിക്കും നമ്മളെ കണ്ടിട്ട് നിനക്കും വിഷമം വേണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചു കുറച്ചു നേരം  അവിടെ നിന്ന്.  നീ പോയിട്ടുണ്ടാവും എന്ന് വിചാരിച്ചു മുന്നോട്ട് നടന്നപ്പോൾ ആണ്  നീ  തോക്കും പിടിച്ചു കുലുക്കി കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത് കണ്ടപ്പോൾ പെട്ടന്ന് ഞെട്ടി പിന്നെ  എല്ലാര്ക്കും ഒരു കൗതുകം  അപ്പോൾ നോക്കി നിന്ന്  നല്ലോണം കണ്ടു”

എന്താ ഏതാ എന്നൊന്നും ലോകം തിരിയാതെ നിന്ന ഞാൻ തലയാട്ടി. അപ്പൊ ജിഷ്ണ  ചോദിച്ചു “നീ എന്ത് ആലോചിച്ചിട്ടാണ് മൂഡ് ആയത്?” അപ്പൊ സൂസൻ പറഞ്ഞു “അവൻ പുതിയ ഏതെങ്കിലും കഥ വായിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ടാകും” ഇത് കേട്ടപ്പോൾ കിളികൾ കൂട്ടത്തോടെ ഒന്ന് പറന്നു പോയി വന്നു. ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് രഹസ്യം ആയി കഥ