Chapter Title : കാർത്തികേയം 1 [Oruthan]

ചുറ്റും ഓടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഇത്തവണ രക്ഷപ്പെട്ടില്ല.

നേരെ എന്റെ മേലേക്ക് ചാടിക്കയറിയ ചേച്ചി ഒരു കൈ കൊണ്ട് എന്റെ കഴുത്ത് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

"ഇന്നത്തേത് തീർത്തിട്ടേ ഞാൻ വിടൂ."

"ആന്റിയ്... ഇവൾക്ക് ഭ്രാന്താണ്!"

"അതെനിക്ക് പണ്ടേ അറിയാം."

തയ്യൽ മെഷീനിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ രമ്യ ആന്റി പറഞ്ഞു.

"കണ്ടോ? സ്വന്തം അമ്മ പോലും സമ്മതിച്ചു."

ഞാൻ പറഞ്ഞതും ഗൗരി ചേച്ചി എന്റെ തോളിൽ ഒരു കടി തന്നു.

"ആആ... കടിക്കല്ലേ പന്നി!"

"ആരാ പന്നിയെന്ന് ഒന്ന് കൂടി പറഞ്ഞേ?"

"അയ്യോ... വിടെടീ!"

അതേ സമയം താഴെ ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.

പിന്നാലെ പടികൾ കയറി വരുന്ന കാൽപ്പാടുകളും.

പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ യുദ്ധം അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നില്ല.

വാതിൽ തുറന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും ഒരുപോലെ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയത്.

വാതിൽക്കൽ അച്ഛനും രാജീവ് അങ്കിളും.

ഒരു നിമിഷം അവിടെ നിശബ്ദത പടർന്നു.

ഗൗരി ചേച്ചിയാണെങ്കിൽ ഇപ്പോഴും എന്റെ ഒക്കത്തിരുന്ന് എന്റെ തോളിൽ പല്ലും കൊളുത്തി നിക്കുവാണ്.

ഞാൻ അവളുടെ കൈ വിടുവിക്കാൻ പാടുപെടുന്നു.

കാവ്യ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് കാഴ്ച കാണുന്നു.

അമ്മയും രമ്യ ആന്റിയും ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ അവരുടെ ജോലി തുടരുന്നു.

കുറച്ചു നേരം ആ കാഴ്ച നോക്കി നിന്ന ശേഷം രാജീവ് അങ്കിൾ അച്ഛനെ ഒന്ന് നോക്കി.

"ഇന്നും തുടങ്ങിയോ?"

അച്ഛൻ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ തലകുലുക്കി.

"കണ്ടിട്ട് അങ്ങനെയാ തോന്നുന്നേ."

"അച്ഛാ... ഇവനാ ആദ്യം തുടങ്ങിയെ!"

ഗൗരി ചേച്ചി നൈസായിട്ട് പഴി എന്റെ മേൽ ചാരി.

"അല്ല അങ്കിളേ, ഇവളാ തുടങ്ങിയെ."

ഞാനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.

മതി... മതി..."

അച്ഛൻ കൈ ഉയർത്തി പറഞ്ഞു.

"ഇനി ആരാ തുടങ്ങിയെ എന്ന് കണ്ടെത്താൻ അന്വേഷണ കമ്മീഷൻ വയ്ക്കേണ്ട."

"അതെ."

രാജീവ് അങ്കിളും തലയാട്ടി.

"വിധി പറഞ്ഞാലും രണ്ടാളും സമ്മതിക്കാൻ പോകുന്നില്ല."

"അതുകൊണ്ട് കേസ് ഇവിടെ തീർന്നു."

അച്ഛൻ അന്തിമവിധി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

"അനീതിയാണ്."

ഗൗരി ചേച്ചി പിറുപിറുത്തു.

"നിങ്ങൾ രണ്ടാളും വായും പൂട്ടി ഇരുന്നാൽ അതാണ് ഈ വീട്ടിലെ നീതി."

രാജീവ് അങ്കിൾ പറഞ്ഞതും വിഷയം അവിടെ അവസാനിച്ചു.

ഞാൻ പതിയെ മുകളിലേക്ക്