Chapter Title : കാർത്തികേയം 2 [Oruthan]

ഇനി കുറച്ച് മിനിറ്റ്.

വീടെത്തും.

അത്രേയുള്ളൂ.

അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നോക്കാതെ തിരിഞ്ഞുകയറാൻ നിന്നതും—

ധും!

ഏതോ ഒരു കുരുത്തം കെട്ട ചെക്കൻ പിന്നോട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഓടിവന്നു ഒറ്റയിടി ആയിരിന്നു.

"അയ്യോ!"

ബാലൻസ് തെറ്റി അവൾ പിന്നോട്ട് ആഞ്ഞു.

മുന്നിൽ നിന്ന ആളും ഒപ്പത്തിനൊപ്പം ഞെട്ടിയിരുന്നു.

"ഗൗരിയേച്ചി?"

പരിചിതമായ ആ ശബ്ദം കേട്ടതും ഗൗരി തല ഉയർത്തി.

കാർത്തി.

അവനെ കണ്ട നിമിഷം തന്നെ മനസ്സിലെ ആ അസ്വസ്ഥത അല്പം കുറഞ്ഞിരുന്നു.

അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾ അവന്റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ചു.

"എവടെ നോക്കിയാടാ ചെറുക്കാ നടക്കുന്നെ?"

ചെവി നന്നായി ഒന്ന് തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു.

സത്യത്തിൽ മനസ്സിലെ പിരിമുറുക്കം മൊത്തം അവന്റെ ചെവിയിൽ തീർക്കുവായിരുന്നു അവൾ.

"അയ്യോ... ഏച്ചി... വിട് വിട്..."

അവൻ ചെവി വിടുവിക്കാൻ നോക്കി.

"സോറി!"

"നോക്കി നടക്കണ്ടേ?"

"ഞാൻ കണ്ടില്ല."

അവൾ വീണ്ടും ചെവി ഒന്ന് തിരിച്ചു.

"കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ നേരെ വന്ന് ഇടിക്കുവോ?"

"ആഹ്... ഏച്ചി..."

അപ്പോഴേക്കും പിന്നിൽ നിന്ന് കാവ്യ ഓടിയെത്തി.

"ഗൗരിയേച്ചി!"

അവൾ നേരെ ഗൗരിയുടെ അടുത്തെത്തി.

"വീണോ?"

"കയ്യ് മുറിഞ്ഞോ?"

"കാലിന് വേദനയുണ്ടോ?"

ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങൾ.

ഗൗരിയുടെ കൈ അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ ചെവിയിൽ നിന്ന് വിട്ടിരുന്നു.

"ഒന്നുമില്ല കുരുപ്പേ."

അവൾ ചിരിച്ചു.

"നിന്റെ ഏട്ടനാ വന്ന് ഇടിച്ചേ."

"ആ അത് ഞാനും കണ്ടു."

കാവ്യ വളരെ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

പിന്നെ ഗൗരിയെ ഒന്ന് തിരിച്ചു നോക്കി.

"ഉറപ്പായിട്ടും ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ?"

"ഇല്ല."

"വേദനയും ഇല്ലേ?"

"ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ."

അപ്പോഴാണ് കാവ്യയ്ക്ക് സമാധാനമായത്.

അത് കണ്ടതും