Chapter Title : കാർത്തികേയം 4 [Oruthan]

നിൽപ്പുണ്ട്.

അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും കള്ളചിരിയോടെയവൾ തിരിഞ്ഞ് മേശക്കരികിലേക്ക് നീങ്ങി.കയ്യിലെ പേഴ്സ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെചിട്ട് തലമുടി ചുറ്റി വച്ചിരുന്ന ക്ലിപ്പൂരി കയ്യ്മുട്ട് വരെ നീളുന്ന മുടി ഒന്നാട്ടിയഴിച്ചിട്ടതും ഈ നേരംകൊണ്ട് ക്ഷമ നശിച്ചവൻ ഒറ്റക്കുതിപ്പിന് അവളെ കയ്യിലാക്കി ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തി.

അവന്റെ ഉറച്ച കൈകൾ ചുറ്റി വിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു നിമിഷതേക്കവൾ എല്ലാം മറന്നാ കയ്യ്ക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി കൂടി.

എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ എന്തോ ഓർത്തിട്ടെന്ന പോലെ അവൾ ആ കയ്യിൽ കിടന്ന് കുതറി.ആ ബലിഷ്ടമായ കയ്കൾ ഒന്നനക്കാൻ പോലും അവളുടെ പഞ്ഞി പോൽ മൃതുലമായ ശരീരത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല.ധൃതിയിൽ എന്തോ പറയാൻ അവൾ വാ തുറന്നതും ആ പവിഴ ചുണ്ടുകളവൻ അപ്പാടെ വിഴുങ്ങി.നീട്ടി വളർത്തിയ

നഖം കൊണ്ടവൾ പുറത്തിട്ടു മാന്തുന്നത് വകവെക്കാതെ അവനവളുടെ ചുണ്ടും നാവും ആർത്തിയോടെ ചപ്പി വലിച്ചു.വന്യമായ അധര പാനത്തിൽ അവരുടെ ഉമിനീർ കൂടികുഴഞ് താടിയിലൂടെ താഴെക്കൊഴുകിയിറങ്ങി.

"ഹും... ഹും…”

ആക്കിയുള്ളൊരു ചുമ കേട്ടപ്പോ ഞെട്ടിക്കൊണ്ടവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ വേർപെട്ടെങ്കിലും വന്യമായാ ചുംബനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായി ഉമിനീരുകൊണ്ടൊരു നൂൽ അവരുടെ ചുണ്ടുകളെ ബന്ധിപ്പിച്ചുനിന്നു.

കിതപ്പടക്കുന്നതിനിടെ മായ ധൃതിയിൽ തന്നെ അത് തുടച്ചു.

“എന്താ ഹരീ നിനക്കിത്ര ആക്രാന്തം? വാതിലൊന്ന് ചാരൻ പോലും നേരമില്ലല്ലോ!!”

കപട നാണത്തോടെ ചൂണ്ടു വിരൽ കടിച്ചോണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.വാതിലിനരുകിൽ ഇരുകയ്യിലും തന്നെക്കാൾ വലിയ ഭീമൻ കവറുകളും തൂക്കിപിടിച്ചു നിക്കുന്നൊരു സാധനം.

“ഓഹ് നീയായിരുന്നോ…മനുഷ്യൻ ചുമ്മാതങ് ഞെട്ടി പോയല്ലോടി പോത്ത!”

മായയുടെ കൂട്ടുകാരി ശരണ്യ ആയിരുന്നു അത്. രണ്ടും കൂടി അവളുമാരുടെ ഏതോ ഫ്രണ്ടിന്റെ എൻഗേജ്മെന്റ് കൂടാൻ പോയതായിരുന്നു.കയ്യിൽ കുറെ കവറൊക്കെയുണ്ട്