Chapter Title : നോക്കുകുത്തി 1 [അമവാസി]

നൈറ്റി പിടിച്ചു താഴ്ത്തി ഇട്ടു പകുതി താഴ്ന്ന നൈറ്റി സിപ് മുഴുവൻ ആയി വലിച്ചു കയറ്റി അങ്ങോട്ട്‌ പോയി..

ഉമ്മറത്ത് പത്രം വായിച്ചു ഇരിക്കുന്ന അച്ഛനോട് ചെന്ന്..

രാധ : അച്ഛാ.....

പതിയെ ആണ് വിളിച്ചത്... വിളി കേട്ടതും അച്ഛൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..

അച്ഛൻ : mm എന്താ

രാധ : ചായ...

അച്ഛൻ : അവിടെ വെച്ചേക്കു...

അത് കേട്ടതും രാധ അത് അവിടെ വെച്ച് അടുക്കളയിൽ പോയി.. ജോയിൽ ഏർപ്പെട്ടു...

അങ്ങനെ അന്നത്തെ ദിവസം രാത്രി ദീപു വിളിച്ചപ്പോ അത് രാധ പറയുകയും ചെയിതു..

ദീപു : ആഹാ എന്നിട്ടോ...

രാധ : എന്നിട്ട് എന്താ അവിടെ വച്ചോ എന്ന് പറഞ്ഞു മൂപര് പത്രം വായിച്ചു... ഇടക്ക് കിച്ചുവിനോട് നിങ്ങൾ വിളിച്ചോ അച്ഛന് എന്താ വിശേഷം പറയുന്നേ ഒക്കെ ചോദിക്കുന്നത് കേൾക്കാം അല്ലാ ഏട്ടാ മൂപര് നിങ്ങളുടെ ചെറുപ്പത്തിലും ഇത് പോലെ ഒക്കെ ആയിരുന്നോ...

ദീപു : അതൊന്നും അല്ലാ അമ്മ മരിച്ച പിന്നെ ആണ് ഇങ്ങനെ.. നിനക്ക് അറിയാലോ അമ്മ എനിക്ക് പത്തു ഇരുപതാര് വയസ്സ് ഉണ്ടായപ്പോ ആണ് മരിക്കുന്നത് അത് വരെ അച്ഛൻ അടി പൊളി ആയിരുന്നു... അച്ഛന് പണ്ട് ടൗണിൽ ഒരു കട ഇണ്ടായിരുന്നു മരിക്കുന്ന കുറച്ചു ദിവസം മുന്നേ തന്നെ അമ്മക്ക് എന്തോ വയ്യ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണം എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു കടയിൽ തിരക്ക് കാരണം അച്ഛൻ അത് നീട്ടി നീട്ടി വച്ചു എന്നാ എന്നെ കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാൻ പറഞ്ഞ അമ്മ ഒട്ടു കേൾക്കുകയും ഇല്ല.. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം കടയിൽ പോയി വരുമ്പോൾ റൂമിൽ അമ്മ കിടക്കുന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ ആള് പോയി അന്ന് മുതൽ ആണ് ഇങ്ങനെ...

രാധ : അമ്മയും അച്ഛനും നല്ല സ്നേഹത്തില കഴിഞ്ഞത് എന്ന് മനസ്സിലാവാൻ ആ മുറിയിൽ ഒന്ന് കേറിയ മതി അമ്മയുടെ നൈറ്റി മുതൽ ആ കണ്ണട വരെ ഇപ്പോഴും അവിടെ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്...

ദീപു : അതെ.. ഇനി നീ പതിയെ പതിയെ ഒന്ന് മിണ്ടി കമ്പനി ആവു പാവത്തിന് അതൊരു റിലീഫ് ആവും...

രാധ : എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല മിണ്ടാൻ പോയ മിണ്ടും എന്നൊന്നും...

ദീപു : എടൊ സ്നേഹം കാണിച്ച ആരും വേണ്ട എന്നൊന്നും പറയില്ല ആദ്യത്തെ ഒരു ജാഡ കാണിക്കും പതിയെ അതൊക്കെ അങ്ങ് മാറും