Chapter Title : ഓ... പ്രിയേ [മുക്ത കർണൻ]

ഇരുന്നാ ബോറടിക്കില്ലേ.." അളിയൻ വന്ന് വിളിച്ചു. “ ഏയ് എനിക്കിതൊക്കെ നല്ല ശീലമായതല്ലേ ബ്ളാങ്കൂറിൽ" ഞാൻ ലാപിലും മേശയിലും താളം പിടിച്ചു. “ എന്നാലും വാ.. ഒറ്റയിരുപ്പിരിക്കണ്ട.." അളിയന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി നാട്ടിലെ മാർക്കറ്റിലൊക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങി. നാട്ടുകാരോടുള്ള അളിയന്റെ യു.കെ.കത്തി കേട്ട് തല കുലുക്കി ബാബുക്കാന്റെ ചായക്കടയിൽ നിന്ന് നാടൻചായയും ഉന്നക്കായും കഴിച്ച് പന്ത്രണ്ട് മണിയായപ്പോ തിരികെയെത്തി.

“നിങ്ങളെന്താ താമസിച്ചേ..ഇതാ കട്ടൻ എടുത്തത് തണുത്ത് പോയി" ചേച്ചി വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ വണ്ടിയിൽ നിന്നെടുത്തു കൊണ്ട് കിച്ചനിലേക്ക് നടന്നു. “ ഞങ്ങള് ചായ കുടിച്ചു ചേച്ചി." കയ്യിലെ ഇറച്ചി മീൻ കവറുകളുമായി ഞാനും പുറകേ നടന്നു. “മം.. എന്നാ ഞങ്ങക്ക് കുറച്ച് സഹായിച്ച്താടാ കിച്ചനിൽ . സമയം കുറയായില്ലേ.." ചേച്ചി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. ഇറച്ചി നുറുക്കാനോ മറ്റോ മടിയായിട്ടാണ്. “ ഏയ് ബാക്കി തീർക്കണ്ടെ പ്രോഗ്രാം ..." ഞാൻ കിച്ചൻ ജോലിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി ആത്മാർത്ഥനായി. “ ഓ..നിന്റെയൊരു ആൽമാത്ര...

ഞാൻ നോക്കി ലാപ്പിൽ .എന്തൊരു സ്പിഡിലാ ചെയ്യണത് നീ.. ഇനി വൈകിട്ട് ചെയ്താ മതി. ഇവിടിരുന്ന് റെസ്റ്റെട്ക്ക് കുറച്ച്.."" ചേച്ചി എന്നെ നിർബന്ധിച്ച് അടുക്കളയിലെ മേശയ്ക്കരികിലിരുത്തി. അവിടെ അഞ്ചാറ് പേർക്ക് വട്ടത്തിലിരിക്കാൻ പറ്റിയ മേശയ്ക്ക് ചുറ്റുമിരുന്നാണ് കറിക്കരിയലും മറ്റു പരുപാടികളും. “ എന്നാ കട്ടൻ കുടിച്ചിട്ട് തുടങ്ങാം" ടേബിളിലെ കട്ടൻ ചായ മെല്ലെയെടുത്ത് കുടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ മനസാലെ ഇറച്ചി നുറുക്കാൻ തയ്യാറായി. ലാപിലെ പണിയെല്ലാം ഒരിക്കലും മടുക്കില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് കിച്ചൻ ജോലിയെല്ലാം അലർജിയാണ്. “ നീ ചായയും കുടിച്ച് എന്തെങ്കിലും വാർത്താനം