Chapter Title : ഓ... പ്രിയേ [മുക്ത കർണൻ]

നോക്കി. ഉള്ളിയുടെ മരണവേദന അളിയന്റെ കണ്ണീരായാണ് വരുന്നത്. “ മം.. അപ്പോ.. സച്ചിനൊക്കെയോ.." പരസ്പര ബന്ധമില്ലാതെ ചേച്ചി മറുപടി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചേച്ചിയുടെ പതുപതുത്ത വിരല് കൊണ്ട് എന്റെ കാല്പാദം മൊത്തമൊന്നുഴിഞ്ഞു.! ഇത്രയും നേരം വല്യകുഴപ്പമില്ലാതെ നിന്ന ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി.

ചേച്ചി സംസാരം മാത്രമാണെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല. എല്ലാവരും അതുമിതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആരുമങ്ങനെ ശ്രദ്ധിക്കില്ല. ഇന്നലെ ചീട്ടുകളി സമയത്ത് നടന്ന പോലെ ഇവിടെയും അങ്ങനെ പോവാം . മാത്രമല്ല ചേച്ചി പൊതുവെ സംസാരിക്കുന്ന ശൈലി തന്നെ അങ്ങനെയാണ്. ഈണത്തിൽ താളത്തിൽ നീട്ടിക്കുറുക്കി പ്രസന്നവദനയായി. പ്രത്യേകിച്ചും എന്നോട് .

‘എന്നാടാ'എന്ന വിളിയിൽ തന്നെ തേനൊഴുകും.! ഇവിടെ പക്ഷെ, കാൽ വിരൽ കൊണ്ട് എന്റെ പാദത്തിൽ ഉരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയ ചേച്ചി തലേന്നത്തെ കള്ളച്ചിരി കൂടി ഇട്ടതോടെ എന്റെ കുട്ടിക്കുമാരൻ അനുസരണക്കേട് തുടങ്ങിയിരുന്നു! “ ചേച്ചിയെന്താ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്" അളിയൻ വാ പൊളിച്ച് ചേച്ചിയെ നോക്കി. “ എങ്ങനെ...?" ചേച്ചി എന്റെ മുഖത്തുള്ള നോട്ടം മാറ്റിയെങ്കിലും കാലിലെ തഴുകൽ നിർത്തിയില്ല. “ അല്ലേ.. ഡിബി.. ചേച്ചി ഒരു പരസ്പര ബന്ധമില്ലാതെയല്ലേ ചോദിക്കുന്നത്.?" എന്തും വേഗം മണത്തറിയുന്ന അളിയന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാനൊരു പരുങ്ങലോടെ തലകുലുക്കി. യഥാർത്ഥത്തിൽ ചേച്ചി ഇപ്പോൾ പറയുന്നത് അങ്ങനെ തന്നെയാണ്..

ഓസ്ട്രേലിയ സൗത്താഫ്രിക്ക സച്ചിൻ എന്നൊക്കെ അലക്ഷ്യമായി പറയുകയാണ്.. “ങ്ങേ..എന്താ.. നമ്മള് കളീനെ കുറിച്ചല്ലേ... പറയുന്നേ.." ചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വിരല് കൊണ്ട് എന്റെ കണങ്കാലിന് മുകളിലേക്ക് അമർത്തിത്തടവി! എന്റെ മുഖത്തേക്ക് വശ്യമായ ചിരിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട്! അപ്പോഴാണ് ശരിക്ക് കാര്യം പിടി കിട്ടിയത്. ചേച്ചിക്ക് നമ്മുടെ ‘കളി' സംസാരം