Chapter Title : ഓ... പ്രിയേ [മുക്ത കർണൻ]

ശക്തിയോടെ മേശയിലടിച്ച് പറയുമ്പോഴും പെട്ടന്ന് എന്നെ കണ്ട് എന്തോ മറന്ന പോലെ നോക്കിയിട്ട് കണ്ണിൽ പൂത്തിരിയിട്ട ആ ചിരി സമ്മാനിച്ചു..“ശോ.. ഇവന് ചായ കൊടുക്കാൻ നിന്നതായിരുന്നു.." ചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ചായ ചൂടാക്കാനെഴുനേറ്റെങ്കിലും അവരുടെ ചൂടൻ ചർച്ചയിലേക്ക് പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ വീണ്ടും ഇഴുകിച്ചേർന്നു... ഞാൻ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തേക്ക് മിഴിച്ച് നോക്കിയിരുന്ന് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് കാര്യം മനസിലായി.. വേറൊന്നുമല്ല..; വല്യാന്റിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ മുണ്ടക്കയത്തുള്ള കിടപ്പിലായിരുന്ന ചേട്ടൻ മരിച്ച കാര്യം ആണ് വിഷയം.....

ഏത് കാര്യത്തിനും മുന്നിട്ടിറങ്ങുന്നയാളായിട്ട് ‘ഞാൻ പോകുന്നില്ല' എന്ന് പ്രിയ ചേച്ചി തീരുമാനിച്ചതാണ് വിഷയം! രോഗിയായി കുറേക്കാലം കിടന്ന് മരിച്ചതാണെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓരോ രീതി അനുസരിച്ച് കെട്ടിക്കാഴ്ചയായ ചടങ്ങ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ നാലഞ്ച് ദിവസം കഴിയും..അത് വരെ വീട്ടിലെ ലൗ ബേർഡ്സും മീനും പട്ടിയുമൊക്കെ പട്ടിയുമൊക്കെ പട്ടിണിയാവും ... മാത്രമല്ല പ്രൊജക്ടിന് വേണ്ടി ഒറ്റയ്ക്കാവുന്ന എന്റെ അവസ്ഥ കൂടെ പരിഗണിച്ചാണ് ചേച്ചി മാറി നിൽക്കുന്നത്. അത് ശരിയാവില്ല എന്ന് വലിയ നാക്കിൽ തർക്കിക്കുകയാണ് ബാക്കി പെൺപടകൾ.. എന്തായാലും തർക്കം അന്തി പ്രാർത്ഥനയും അത്താഴവുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നീണ്ട് ചെന്ന് അവസാനം ചേച്ചി തന്നെ ജയിച്ചു.

ങ്ങേ ..., അപ്പോൾ ചേച്ചിയും ഞാനും തനിച്ച് നാലഞ്ച് ദിവസം ഇവിടെയോ!? ശരിക്കും ചേച്ചി വല്ലതും കരുതിക്കൂട്ടി ആണോ?‘ഓ..നീയായിരുന്നോ' തന്ന് ചേച്ചി തന്നെ പച്ചക്കൊടി കാണിച്ച സ്ഥിതിക്ക്...!? എയ് അതൊന്നും ആവില്ല .. വകയിലൊരാൾ മരിച്ച ദിവസമല്ലേ. എല്ലാവരുടെയും അത്യാവിശ്യം തുണികളും ചീപ്പ് പേസ്റ്റ് കണ്ണാടി ഒക്കെ പാക്ക് ചെയ്യാൻ മുൻകൈ എടുത്ത് പാതിരാത്രി വൈകും വരെ ചേച്ചി ബിസിയായിരുന്നു.. അതുകൊണ്ട് ഞാനും ലാപിൽ പരമാവധി ബിസിയായി വർക്ക് വേഗത്തിൽ തീർക്കാൻ നോക്കി. “ ശരി വന്നിട്ട് കാണാം" മിലിയും വല്യാന്റിയും കുഞ്ഞാന്റിയുമൊക്കെ അളിയനും പാപ്പനുമൊക്കെ പുലർച്ചെ തന്നെ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു.

ഞാനും ചേച്ചിയും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി അഞ്ച് മിനിറ്റ് നിന്നു..‘ഓ..നീയായിരുന്നോ' യുടെ ബാക്കി പ്രതീക്ഷിച്ച് കോളടിച്ച മട്ടിൽ എന്റെ നെഞ്ചിലെ കാവടിമേളം പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ചേച്ചിയെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി. “ങ്ങാ ... ഒരുറക്കത്തിന് കൂടെ സമയമുണ്ട് ...ഇന്നലെ ഒരു പോള